বড়োসকলে কিয় অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাক সমৰ্থন কৰা উচিত নহ'য় -- ২


"The Assamese, both caste Hindu and Muslims, professed solicitude for the tribes, but neither had troubled to study the question, nor had any real sympathy for the tribes." -- এণ্ডু ক্ল', অসম বৃটিছ গভৰ্ণৰ ৷

প্ৰৱজিত অসমীয়াৰ চৰিত্ৰ বৃটিছ অসম গভৰ্ণৰেই সুন্দৰকৈ কৈ গৈছে ৷ অসমীয়াৰ জনজাতি বিদ্বেষী চৰিত্ৰ সেই তেতিয়াৰ দিনৰে ৷ বৃটিছ আমূলতে অসমীয়া জাত্যভিমানী জাতীয়তাবাদী সমাজ প্ৰতিষ্ঠা হ'য় ৷ জাত্যভিমানী জাতীয়তাবাদক জন্মতেই আসমাৰ জনজাতি বিৰুধ ৰূপ দিছিল আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনে ৷ এইজনেই আছিল আসামত প্ৰৱজিত ভাষিক অসমীয়াৰ জাত্যভিমানী জাতীয়তাবাদৰ জনক ৷ বৃটিছৰ দিনতে জাতীয়তাবাদক প্ৰধান আধাৰ হিচাপে লৈ আসামত প্ৰৱজিত শ্ৰেণীটোয়ে নিজৰ প্ৰভুত্বগিৰি ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ ওপৰত জাপিব বিচাৰিছিল ৷ সেয়ে বৃটিছ গভৰ্ণৰে কৈ উঠিছিল, "অসমীয়া মানুহৰ জনজাতীয় মানুহৰ প্ৰতি তিলমানো বাস্তৱিক সহানুভুতি নাই ৷"

অসমীয়া জাতীয়তাবদৰ জনক আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনে ১৮৪৯ চনতে লিখি গৈছে যে, "অসম দেসৰ লোক প্ৰায়েই হিন্দু আৰু অনেকে বামুনীয়া আৰু মহাপুৰুষীয়া নামে দুই বৈষ্ণৱ মতেৰে চলে এবং মুষলমানো কিছু আচে, কচাৰি, লালুং, মিকিৰ, নামে কেতবোৰ জাতি আচে ৷ সিহঁত হিন্দু নহ'য়, আৰু অসভ্য ৷"

এজন শিক্ষিত, বৃটিছ প্ৰশাসনৰ চাকৰিয়ালে সেই তেতিয়াই আসামৰ জনজাতি বিদ্বেষী ভাৱৰে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষক ভৱিষ্যত পৰ্যন্ত জনজাতিৰ অস্তিত্বৰ ধ্বংস কৰিবলৈ সাৰ-পানী যোগান ধৰি গৈছে ৷ এইজনৰ মহান উদ্দেশ্যৰ কথা সৰোগত কৰিয়ে অসম ছাত্ৰ সন্থা নামৰ অসমীয়া জাতিৰ ঠিকা লোৱা সংগঠনে এটা শতিকাৰ পাছত অৰ্থাৎ ১৯৭৯ চনত জনজাতি বিদ্বেষৰে আৰম্ভ কৰে "প্ৰৱজনকাৰী অস্তিত্ব আন্দোলন", যাক পাছত নাম দিয়া হ'য় "অসম আন্দোলন" ৷

অসম আন্দোলনৰ নেতিত্বকাৰীয়ে ১৯৭১ চনৰ জুলাইত আসামৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গোলাপ বৰবৰা ওচৰত দাখিল কৰা স্মাৰকপত্ৰৰ প্ৰথম দাবীটোয়েই আছিল "আসামৰ অনুসূচিত জাতি আৰু জনজাতিৰ সাংবিধানিক বিশেষ সুবিধা বন্ধ কৰিব লাগে ৷" অৰ্থাৎ অসমীয়া ছাত্ৰ সন্থাই অনুসূচিত জাতি আৰু জনজাতিৰ সাংবিধানিক সংৰক্ষণ ব্যৱস্থা বন্ধ কৰাৰ দাবীৰে আসামৰ জনজাতীয় মানুহৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ কাঢ়িব বিচাৰে ৷ সত্তৰ দশকতে অসম ছাত্ৰ সন্থাই জনজাতি মানুহক নিজৰ ঘৰতে অধিকাৰহীন কৰি অসমীয়াৰ গোলাম কৰিব লোৱাটো সাধাৰণ কথা নহ'য় ৷ সেই তেতিয়াৰে জনজাতি বিদ্বেষী আছুৰ নেতৃত্বই পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত ৰাজনৈতিক নেতা হৈ আসাম চৰকাৰৰ মন্ত্ৰি-বিধায়ক হৈ জনজাতিৰ ওপৰত চৰকাৰী মোহৰৰে পাশৱিক অত্যাচাৰ, অন্যায় আৰু শোষণ কৰা অনেক উদাহৰণ আছে ৷

বৃটিছৰ ঔৰসত অসমীয়া জাতিয়তাবাদ সৃষ্টি হোৱা সময়ছোৱক কোনো কোনোয়ে "অৰুণোদয়" আৰু "জোনাকী" যুগ বুলি অভিহিত কৰে ৷ প্ৰকৃততে সেই সময় কোনো জোনাকী যুগ নতুবা অৰুণোদয় যুগ নাছিল ৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে আসামত জনজাতীয় ভাষা আৰু সংস্কৃতিক কায়িক ধ্বংস কৰিবলৈ প্ৰৱজিত অসমীয়াই সৃষ্টি কৰিছিল আৰ্য সংস্কৃত অসমীয়া ভাষা প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ সু-পৰিকল্পনা ৷ যি ভাষাৰ কাৰণে এতিয়া সাংবিধানিক কৰিবলৈ অসম চুক্তিৰে দাবী জনাইছে ৷

অসমৰ নগাঁও জিলাৰ ফুলগুৰিত ১৮৬১ চনত সংঘটিত কৃষক বিদ্ৰোহক বুৰঞ্জীৰ পাতত ‘ফুলগুৰি ধেৱা’ নামে জনা যায় ৷ এই বিদ্ৰোহ প্ৰধানকৈ আসামৰ কৃষিজিৱী জনজাতি লালুং(তিৱা) সকলে বৃটিছৰ শোষণ নীতিৰ বিৰুদ্ধে কৰা বিদ্ৰোহ আছিল ৷ জনজাতীয় এই কৃষক বিদ্ৰোহক অসমীয়া জাতীয়তাবাদী শ্ৰেণীৰ প্ৰতিনিধি আৰু ব্যপ্তিষ্ট মিছনেৰী সকলৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত প্ৰথমখন অসমীয়া কাকত ‘অৰুণোদয়ে" বৃটিছ আৰু উচ্চ বৰ্ণ অসমীয়াক সমৰ্থন কৰিবলৈ গৈ সেই সময়ত কৃষক বিদ্ৰোহটোক বিকৃত ব্যাখ্যাৰে "কানিয়াৰ বিদ্ৰোহ" নাম দিছিল ৷ বৃটিছৰ বিৰুদ্ধে জনজাতীয় কৃষকে কৰা বিদ্ৰোহটোক প্ৰায় ২৪ টা বছৰৰ পাছত জনজাতীয় কৃষকক অতি চতুৰতাৰে আসামৰ শত্ৰু অভিহিত কৰিছিল গুণাভিৰাম বৰুৱাই ৷ ১৮৮৫ চনত গুনাভিৰাম বৰুৱাই নিজে সম্পাদনা কৰা "আসাম বন্ধু"ত লিখিছিল যে, "আসামৰ বন্ধু অনেক; অনেকে অনেক প্ৰকাৰে আসামৰ হিত সাধন কৰিছে ৷ কোনো ৰজাঘৰৰ বিষয়া হই প্ৰজাৰ সুশাসনৰ নিমিত্তে সদায় উদ্যোগী ৷ কোনোএবা পুথিপাঁজি লেখি দুখীয়া মাতৃভাষাৰ উন্নতি সাধিব লাগিব লাগিছে ৷ কোনোএ বা মধ্যস্থ হৈ প্ৰজাৰ দুখ বিৱৰণ ৰাজাৰ আগত সহস্ৰমুখে ক'ব লাগিছে ৷ এইবিলাকেই বাস্তৱিক আসামৰ বন্ধু ৷" কথা হ'ল, সাম্ৰজ্যবাদী বৃটিছ শোষণৰ বিৰুদ্ধে জনজাতীয় কৃষকে মাৰ বান্ধি কৰা বিদ্ৰোটোয়ে সেই সময়ৰ অসমীয়াৰ জাতীয়তাবাদী ভাষিক শ্ৰেণীৰ কাৰণে "কানিয়া বিদ্ৰোহ" আৰু জনজাতীয় কৃষক সকল প্ৰকৃততে "আসাম বন্ধু" নাছিল ৷

বৃটিছৰ দিনতে আসামৰ জনজাতীয় মানুহক "ইতৰ" জ্ঞান কৰা ভাষিক অসমীয়া শ্ৰেণীয়ে নিজকে সু-সভ্য, সু- সংস্কৃত শ্ৰেণী হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়োজনতে নতুন সাহিত্য, ভাষা সৃষ্টিত মনোযোগ দিওঁতে আসামৰ জনজাতীয় ভাষা আৰু সংস্কৃতিক দূৰতে বিদুৰ কৰিছিল ৷ বৃটিছৰ প্ৰশাসনত চামিল হৈ নিজকে উচ্চ শিক্ষিত গৌৰৱ কৰা অসমীয়া শ্ৰেণীটোয়ে নিজৰ আৰ্য সংস্কৃতৰে গঢ়ৰ দিয়া অসমীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতিক জনজাতীয় ভাষা আৰু সংস্কৃতিয়ে তল পেলাব নোৱাৰে যাতে তাৰ প্ৰতি সদা সচেতন আৰু কৌশলী আছিল ৷ সেয়ে "জোনাকী"ৰ দৰে অসমীয়া কাকত(পথম ভাগ, পঞ্চম সংখ্যা)ত কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যই লিখিছিল যে, "সভ্যতম ইংৰাজ গৱৰ্ণমেন্টৰ অধিনতালৈ অহাৰ আগেয়ে আসামত অৰ্ধসভ্য ছুটীয়া, আহোম প্ৰভৃতিয়ে ৰাজত্ব কৰছিল ৷ সেই সময়েই আসামৰ এন্ধাৰৰ কাল আছিল ৷ ইংৰাজ গৱৰ্ণমেন্টৰ শাসনৰ অধীন হোৱাৰ পৰা অসমীয়া মানুহে যি অলপ পোহৰ পাইছে তাৰ দ্বাৰাই নিজত ক'ত ক'ত ঘূণ আছে সেইবিলাক দেখা পাইছে, … দয়ালু ইংৰাজ গৱৰ্ণমেন্টে আমাৰ উন্নতিৰ অৰ্থে পঢ়াশালি পাতি দিছে… ৷" এইজন জোনাকীৰ আৰু এঠাই লিখিছে যে, "অসমীয়া মানুহে নিজে আৰ্যজাতি বুলি জানি, সেই আৰ্যজাতিৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন নকৰে মানে নিজৰ উন্নতি সাধিব নোৱাৰে ৷"

ইতিহাসৰ পাতত ভাষিক অসমীয়া শ্ৰেণীৰ আৰম্ভনিতে আসামৰ জনজাতীয় বিদ্বেষৰ কূত-কৌশল সম্বন্ধে থকা চৰম সত্যক কোনো কালে ঢাকিব পৰা নাযায় ৷ স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী কালত অসমীয়াৰ সাংবিধানিক ৰক্ষা কবচ "অসম চুক্তি" কেতিয়াও, কোনো যুক্তিতে আসামৰ মুলভুত জনজাতীয় মানুহৰ সপক্ষে নাই; বিপৰিতে অসম চুক্তিয়ে কেতবোৰ জনজাতীয় মানুহৰ সাংবিধানিক ৰক্ষাকবচ ক্ষিপ্ৰতাৰে ধ্বংসহে কৰি আহিছে ৷ ভাষিক অসমীয়াৰ উচ্চ বৰ্ণ সম্প্ৰদায়ে পৰিচালিত কৰা অসম আন্দোনৰ ৫ নং দফা "বিদেশী নাগৰিক চিনাক্তকৰণ" আৰু ১০ নং দফাই আসামৰ জনজাতীয় মানুহৰ ওপৰত থকা সাংবিধানিক অধিকাৰত চৰম কুঠাৰঘাত কৰিছে ৷

চুক্তিখনৰ ৫.১ নং দফাত বিদেশী নাগৰিকসকলৰ চিনাক্তকৰণ তথা বহিস্কাৰৰ বাবে ১৯৬৬ চন(বৰ্তমান ১৯৭১ চনক ভিত্তি বৰ্ষ ধৰা হ'য়)ৰ পহিলা জানুৱাৰীৰ দিনটোক ভিত্তি বৰ্ষ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ কোৱাটো আসাম নালাগে, ভাৰতৰ কাৰণে মুঠেও গ্ৰহণযোগ্য নহ'য় ৷ এই দফাটোয়ে ভাৰতীয় সংবিধানৰ নাগৰিকত্ব আইন ১৯৫৫ ক পোনচাতেই আঘাত কৰিছে ৷ অৰ্থাৎ দফাটোয়ে ভাৰতীয় সংবিধানিক প্ৰদত্তক আঘাত কৰি দেশদ্ৰোহিতাৰে পূৱ পাকিস্থানৰ পৰা অবৈধ হাৰত অহা বাংলাদেশী নাগৰিকক আসমাৰ মাটিত সংস্থাপনৰ বাট মুক্ত কৰি দিছে ৷ এই দফাটোয়ে ভাৰতীয় নাগৰিকৰ নিৰাপত্তা বিঘ্নত কৰাৰ লগতে দেশৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ প্ৰতি চৰম ভাবুকি ৷

আসামত যিহেতু অসম আন্দোলনৰ মুখিয়াল, উচ্চ বৰ্ণ প্ৰফুল্ল মহন্তই আন্দোলন নেতৃত্ব দিয়াৰ পাছত নিজেই মুখ্যমন্ত্ৰি হৈ অসম চুক্তিৰ দফা নং ৫ টো কাৰ্যকৰী কৰা নাছিল ৷ মহন্ত মুখ্যমন্ত্ৰি হোৱাৰ বহু পূৰ্ৱে আসামত ছাৰ ছাদুল্লা আৰু গোপীনাথ বৰদলৈয়ে "আসাম ভুমি ৰাজহ আইন ১৮৮৬" থকাৰ পাছতো হিন্দু-মুছলীম উভয় বাংলাদেশীক আসমত শৰনাৰ্থী হিচাপে আনি ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰি পাছত জনজাতীয় ট্ৰাইবেল মাটি বেদখল কৰি বহুৱায় ৷ এই দুজনাৰ কামকে অসম আন্দোলনৰ নেতা প্ৰফুল্ল মহন্তই পুনৰ দুহাৰে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰিৰ আসনত বহি মহন্তই নিজে চুক্তি কৰা অসম চুক্তিৰ ৫ নম্বৰ দফা কাৰ্যকৰী নকৰি ওলটাই জনজাতীয় ট্ৰাইবেল্টৰ মাটি দখলৰে অধিক হাৰত বাংলাদেশী প্ৰৱজনকাৰীক বহুৱাবলৈ ধৰে ৷ যৰ ফলত অধিকাংশ প্ৰৱজনকাৰীয়েই এতিয়া "অসমীয়া" স্বকৃতি পাইছে ৷

অসম চুক্তি অনুসৰি আসামত বিদেশী নাগৰিক চিনাক্তকৰণৰ ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে ১৯৫১ চনৰ সলনি ১৯৭১ চনক মানি লৈ অনআৰচিৰ কামকাজ আগবঢ়োৱা হ'ল ৷ ১৯৫১-৭১ চনৰ মাজৰ ২০ টা বছৰত অসমলৈ প্ৰৱজন কৰা অবৈধ বিদেশী মানুহখিনিক ভাষিক অসমীয়াই নিজৰ সুবিধানুসৰি ৰাজনৈতিক শক্তিত প্ৰয়োগ কৰিবলৈ ইতিমধ্যে তেওঁলোকক "ন-অসমীয়া" হিচাপে স্বকৃতি দিলে ৷ সন্দেহজনক বিদেশী হিচাপে ধৰা "ন-অসমীয়া" মানুহখিনি ভাষিক অসমীয়া শ্ৰেণীৰ ন-সদস্য হোৱাৰ সুবাদত আসামৰ জনজাতীয় ভুমি অবৈধভাৱে দখল কৰিবলৈ মুক্ত অনুজ্ঞাপত্ৰ স্বয়ং অসমীয়াই নিজ হাতে প্ৰদান কৰে ৷ এই ন-অসমীয়া মানুহখিনিৰ আক্ৰমণাত্মক স্বভাৱে আসমাত প্ৰতিদিনে সামাজিক ব্যাধি আৰু শান্তি-শৃংখলা অৱনতি ঘটাই আহিছে ৷

ভাষিক অসমীয়াই আসামৰ জনজাতীয় মানুহৰ সাংবিধানিক ৰক্ষাকবচ অত দিনে ভাঙিব নোৱাৰিছিল যদিও অৱশেষত বেদেশী নাগৰিকৰে গঠিত "ন-অসমীয়া"ৰ দ্বাৰা জনজাতীয় সংৰক্ষিত ভুমি বেদখল কৰোৱাত জনজাতীয় মানুহৰ ভাষা, সংস্কৃতি, সামাজিক জীৱন-প্ৰণালী, জনজাতীয় মানুহৰ জীৱন আৰু নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰত চৰম ভাবুকি দেখা দিছে ৷ অসমীয়াৰ অবৈধ বিদেশী "ন-সদস্য" এতিয়া আসামৰ বড়ো আৰু অন্য জনজাতীয় মানুহৰ অস্তিত্বৰ প্ৰধান ভাবুকি ৷

ভাষিক অসমীয়াই "ন-অসমীয়া" পৰিচয়ৰে অতিথি সদস্য কৰি লোৱা অবৈধ বিদেশীক নিজৰ ঠাইৰ সলনি জনজাতীয় সংৰক্ষিত ভুমিত কৌশলৰে সংস্থাপিত কৰি জনজাতীয় আত্মপৰিচয়ৰ সকলো স্তৰতে আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে ৷ যাতে ভাষিক অসমীয়াই নিজৰ আৰ্য সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্য জনজাতীয় লোকৰ ওপৰত জাপিব পাৰে ৷ আটৈইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ'ল, ভাষিক অসমীয়াই "ন-অসমীয়া" নামৰ বিদেশী নাগৰিকৰ দ্বাৰা আসামৰ জনজাতীয় মানুহৰ সাংবিধানিক অধিকাৰত কৰা প্ৰহাৰ ৷ আসামৰ জনজাতীয় মানুহৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ বলপূৰ্বক কাঢ়ি লোৱাৰ উদেশ্যই হ'ল অসম চক্তি ৷

অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাত থকা "Assamese" শব্দটোয়ে কেৱল উচ্চ বৰ্ণ ভাষিক শ্ৰেণীক বুজাইছে ৷ অসমীয়া শব্দৰে আসামৰ মুলভুত আৰ্যভিন্ন কোনো জনজাতীয় মানুহক বুজুৱা হোৱা নাই ৷ আসামৰ ঐতিহাসিক আৰু ইতিহাসে আৰ্য আৰু অন্যান্য কিছু জাতি, সম্প্ৰদায় আৰু ভাষিক লোকক আসামৰ প্ৰকৃত বাসিন্দা হিচাপে স্বকৃতি দিয়া নাই ৷ আসামত আহি বসতি স্থাপন কৰা ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ, আহোম, চাহ শ্ৰমিক, হিন্দু-মুছলিম উভয় বাংলাদেশী সম্প্ৰদায়, হিন্দীভাষি সম্প্ৰদায়, নেপালী(নেপালীৰ আৰ্য অংশটো) সম্প্ৰদায় ইত্যাদি সকল ঐতিহাসিক আৰু ইতিহাসৰ দৃষ্টিত বহিৰাগত তথা প্ৰৱজিত লোক ৷ তেওঁলোক আসামৰ আদিম অধিবাসী নহ'য়, প্ৰৱজিত লোক হে ৷ তাহানিৰ প্ৰৱজিত লোকক সকলক সাঙুৰিহে আসামত চুক্তিত "Assamese" শব্দক বুজুৱা হৈছে ৷ বিপৰীতে আসামত অনাদি কালৰে পৰা বসবাস কৰা বড়ো, কাৰ্বি, মিছিং, কোঁচ, ৰাভা, ডিমাছা, তিৱা, গোৰ্খা, কছাৰী আদি সকল নিজৰ স্বকীয় জীৱন শৈলী, ভাষাগত ভাৱে, স্বকীয় সংস্কৃতিৰে অসমীয়া নহয় ৷ তেওঁলোক এই ভু-খণ্ডৰ খিলঞ্জীয়া আৰু নিজস্ব জাতীয় জীৱনৰ একো একোটা সুকীয়া আত্মপৰিচয় আছে ৷

"অসমীয়া" শব্দৰে শোষক বৰ্ণক ঢাকি ৰাখিব বিচৰা "অসম চুক্তি" খন তেতিয়াহে আসমাৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিয়ে অন্তকৰণৰে মানি লোৱা উচিত যদিহে চুক্তিৰ ৬নং দফাত উল্লেখ থকা "অসমীয়া" শব্দটো সম্পূৰ্ণ প্ৰত্যাহাৰ কৰি লবলৈ মান্তি হ'য় ৷ দ্বিতীয়তে, ট্ৰাইবেল্ট বেল্ট-ব্লকৰ ভিতৰত অবৈধ ভাৱে বসবাস কৰা লোক সকলক অসম ভুমি ৰাজহ আইন ১৮৮৬ৰ দফা মতেই বহিষ্কাক কৰা হওঁক আৰু তৃতীয়তে, ভাৰতীয় সংবিধানৰ নাগৰিকত্ব আইন ১৯৫৫ ৰ অনুসৰী ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীত নাগৰিকৰ শেষ সময় সীমা অৰ্থাৎ বিদেশী নাগৰিকৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৭১ চনৰ ঠাই ১৯৫১ কৰা হওঁক ৷ এই তিনিটা চৰ্ত প্ৰৱজিত ভাষিক অসমীয়াই বিনা দ্বিধাই মানি ললেহে আসামৰ ভুমিপুত্ৰ বড়ো আৰি অন্যান্য জনজাতি জনগণই অসম চুক্তিক সমৰ্থন কৰা উচিত ৷ অন্যথা এই চুক্তিয়ে ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ কাঢ়ি লৈ কেৱল ভাষিক অসমীয়া শ্ৰেণীক নিজৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰাত সুবিধা কৰিব ৷