ন-অসমীয়া পমুৱা মুছলমানৰ ভৱিষ্যত কনখিনিত ?


Minority Muslims did protest against Assam government

অসমত অসমীয়া বুলি কলে সততে অসমৰ মাটিৰ লগত কোনো দিনে সংপৃক্ত নোহোৱা, শিপা নথকা এখিনি মানুহৰ মুখ সন্মুখলৈ ভাহি আহে ৷ এই মানুহখিনিয়ে আজি অসম আৰু অসমীয়াৰ অভিভাৱক ৷ অসমৰ সমুদায় মুছলমান, ছয় জনজাতিকৰণ বিচাৰা লোকসকল, ভুমিপুত্ৰ জনজাতিসকলক বাদ দিলে থাকি যোৱা সকলেই আজি অসমীয়াৰ মুল কাণ্ডাৰী হৈ আৰামত খাই বৈ শোষণৰ ৰাজনীতি কৰি আহিছে ৷ এই মানুহখিনিয়েই কাৰোবাক হিন্দু সজাইছে, কাৰোবাক অবৈধ বাংলাদেশী আৰু আন কাৰোবাক দেশদ্ৰোহী সজাইছে ৷

অসমীয়া জাতীয় অস্তিত্ব বিপদাপন্ন বুলি বাৰে বাৰে চিঞৰি থকা মানুহবোৰ কোনবা গগৈ, ৰাজখোৱা, সন্দিকৈ, আহমেদ, আলি, বসুমতাৰী, ৰাভা, চুতীয়া, মৰাণ, সোণোৱাল নেকি? অসমৰ বৰঘৰত সোমাই জাতীয় অস্তিত্বৰ বৰখেল খেলি মৰ চিঞৰ মাৰি থকা মানুহকেইটা কোনো শৰ্মা, গোস্বামী, মেধী, কলিতা, বৈশ্য, বৰদলৈ, কাশ্যপ, বৰকটকীৰ বাহিৰে
অন্য কোনো নহ'য় ৷ অসমীয়া জাতীয় জীৱনলৈ বিপদ অাহক বা নাহক, কিন্তু এই কেইজনৰ অস্তিত্বলৈ অৱশ্যেই বিপদ আহে ৷ নিজৰ বিপদ নিশ্চিত জানিয়ে এই কেইজনে এটা জাতি-মাটি-ভেটিৰ লগত খেল খেলি আহিছে ৷

গম্ভীৰ বিষয়বোৰত ষ্টাডি নকৰিলে মুখ খোলাৰ পৰা বিৰত হৈয়ে থাকো ৷ কিছুদিন আগত, সম্ভৱ এতিয়াও এটা বিষয়ে অসমত দেশী কোন, বিদেশী কোন, তাক লৈ মুছলমান ধৰ্মালম্বী লোকৰ মাজত অনেক বিতৰ্ক চলি আছে ৷ গেৰুৱা মনুবাদী চৰকাৰেও বিষয়টোত ঘী ঢালিছে উন্নয়ন পৰিষদ নে কিবা আৰ্থিক অনুদান জাতীয় উপঢৌকন আগবঢ়াই ৷

অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ তিনি কোটিৰ সৰহ সংখ্যকেই মুছলমান; অর্থাৎ ১.৩ কোটিৰ অধিক মুছলমান অসমত আছে ৷ এই বৃহৎ সংখ্যক মুছলমানৰ ভিতৰত প্ৰায় ৪২ লাখ খিলঞ্জীয়া মুছলমান আছে যি সকলক দেশী গৰিয়া-মৰিয়া মুছলমান হিচাপে জনাজাত ৷ বাকী ৮০-৯০ লাখ হৈছে চৰ অঞ্চলৰ মুছলমান, যি সকলক ভাষিক অসমীয়াই অভিধা দিয়া "পমুৱা" মুছলমান, "ন-অসমীয়া" অৰ্থাৎ "মিঞা" ৷

অসমৰ ১.২ কোটি মুছলমানে বৰ্ণ ত্যাগ কৰি যদি এক হ'য়, জনজাতিকৰণ বিচৰা ছয় জনগোষ্ঠীৰ ১.৪৮ কোটি লোকে নিজাৰ ভাষা সংস্কৃতি উদ্ধাৰ কৰি অসমীয়া ভাষাক মাতৃভাষা হিচাপে যদি স্বীকৃতি নিদিয়ে তেন্তে বাকী থকা তথাকথিত "খাটি অসমীয়া" কেইটাই ক'ত ভিক্ষাৰীৰ জুলুঙা আঁৰিব ?

অসমৰ এজন আগশাৰী ভদ্ৰ অসমীয়া বুদ্ধীজীৱিয়ে সভাই-সমিতিয়ে, কাগজে-পত্ৰই "মিঞা অবিহনে অসমীয়া জাতি আৰু সংস্কৃতি অ-সম্পূৰ্ণ" বুলি চিঞৰি আহিছে ৷ এই প্ৰবীন বুদ্ধীজীৱিক ৰাজ্যখনৰ ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈকে থকা অসংখ্য সচেতন ভাষিক অসমীয়াই নিজৰ ভৱিষ্যতদ্ৰষ্টা হিচাপে তথা যুগ পুৰুষ হিচাপে নমস্য কৰি আহিছে ৷ প্ৰবীন পুৰুষজন থকা মানে ভাষিক অসমীয়া বৌদ্ধিক সমাজখন থকা ৷

আজিকলি অসমত জনজাতি সকলৰ সমস্যাতকৈ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু(অসমত সংখ্যা গুৰুও হ'ব পাৰে; এইক্ষেত্ৰত নিজাকৈ কোনো অনুসন্ধান চলোৱা নাই)ৰ ওপৰত অনেক গুণে বেছি মাত মতা হ'য় ৷ কি মিডিয়া, কি সামাজিক মাধ্যম ৷ সকলোতে কেৱল অসমৰ মুছলমান প্ৰসংগ ৷ এই ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যখনত কোনখন চৰকাৰ আছে তাক লৈ এনে কথা অৱতাৰণা নহ'য়; নতুবা ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু মুছলমানক ভোট বেংকৰ ৰাজনীতিৰ কাৰণেও আজিকালি বৰ বিশেষ টনা আঁজোৰা কৰা নহ'য় ৷

মুছলমানক লৈ ৰাজনীতি কৰাটো ভাষিক অসমীয়াৰ কাৰণে এতিয়া আউটডেটেত টপিক নতুবা ইচ্ছু ৷ বিষয়টো ৰাজনীতি নহ'য়, মুছলমানক ৰাজনীতিৰ আহিলা কৰোতে কৰোতে ই এক ভাষিক অসমীয়াৰ জাতীয় অস্তিত্বৰ কথা হৈ পৰিল ৷ অসমীয়া জাতিগঠন প্ৰক্ৰিয়া যিহেতু এতিয়াও চালুকীয়া অৱস্থাতে আছে ৷ গতিকে গাঢ় ৰাজনীতিৰে মুছলমানক সনা-পুতকা কৰিলে ভাষিক অসমীয়াৰ আটাইতকৈ সুবৰ্ণ সুযোগ এটা হৰ্থাৎ হেৰাই যোৱা আৱাশ্যম্ভী ৷

গণতন্ত্ৰত যিহেতু সংখ্যাৰ ভেল্কীবাজী ৷ সেয়ে চতুৰ ভাষিক অসমীয়া বুদ্ধীজীৱি পক্ষটোয়ে সদায়ে ভাষা চেতনাৰে জাতীয় স্বাৰ্থৰ সৌধ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ এখোজ আগুৱাই থাকে ৷ এই চেতনালব্ধ শ্ৰেণীটোয়ে নিজৰ ভাষা জীয়াই ৰখাৰ স্বাৰ্থতে এতিয়া নিজৰে একাংশই "পৰ" বুলি গণ্য কৰা মুছলমানখিনিক নিজৰে হ'য় বুলি, নিজৰ মানুহৰ লগতে পতিয়নৰ যুদ্ধ কৰিব লগা হৈছে ৷

অসমত মুছলমানক লৈ এক নতুন মাষ্টাৰ ষ্ট'ক গেম ইতিমধ্যে খেলি দিয়া হৈছে ৷ ভাষিক অসমীয়াৰ মাজত অসমৰ মুছলমানক লৈ তীব্ৰ টনা-আঁজোৰা আৰম্ভ হৈছে ৷ এটা শক্তিয়ে মুছলমানৰ বৈধতা, নাগৰিকতাক লৈ আৰু আনটোয়ে অসমীয়া জাতি গঠনত জোৰা লগাবলৈ অহৰহ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে ৷

যোৱা পাঁচটা দশকত ব্রহ্মপুত্র নদীৰ প্রলয়ংকৰী বানপানীত প্রতি বছৰে ৮০ বর্গ ক:মি: হিচাপত প্রায় ৪০০০ বর্গ কি:মি: কৃষিভূমি নষ্ট হৈছে । প্রায় ২৫০০ খন গাওঁ গৰাখহনীয়াৰ কৱলত পৰি নিশ্চিহ্ন হৈছে আৰু প্রায় ৫০,০০,০০০ মানুহ গৃহহাৰা হৈছে নতুবা ক্ষতিগ্রস্থ হৈছে । ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ ৭.৮% অঞ্চল গৰাখহনীয়াৰ কৱলত পৰি নিশ্চিহ্ন হৈছে ।

গৰাখহনীয়াই হওঁক নতুবা অৰ্থনৈতিক অনগ্ৰসৰতা, বিশেষকৈ এই দুই কাৰণৰ ফলতেই চৰ অঞ্চলৰ পৰা বাকী অঞ্চললৈ এক আঞ্চলিক প্ৰৱজন ঘটিছে ৷ মুলসূতিৰ অসমীয়াই কোনো দিনে নেদেখা দাড়ি-টুপি আৰু লুঙি পিন্ধা এখিনি অৱস্থাহীন মানুহৰ এখন ছবি দেখিবলৈ পাইছে ৷ আঁচৰিত কথা এয়ে যে, এই অৱস্থাহীন মানুহৰ মাজত অসমীয়া ভাষাৰ উকমুকনী দেখিবলৈ পাই ভাষিক অসমীয়াই নিজৰ জাতীয়তাৰ স্বাৰ্থ আগবঢ়াই নিয়াৰ সুক্ষ্ম পৰিকল্পনা উলিয়াই লৈছে ৷

অসমৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিখিনক বাদ দি বাকী অসমীয়াভাষীৰ সংখ্যা এসময়ৰ প্ৰায় ৭০ শতাংশৰ পৰা কমি আহি ১৯৯১ চনৰ পিয়লত হৈছিল ৫৭.৮১ শতাংশ; ২০০১ চনৰ পিয়লত হৈছিল ৪৮.৮০ শতাংশ আৰু ২০১১ চনৰ পিয়লত হৈছেহি ৪৮.৩৮ শতাংশ । অসমীয়াভাষীৰ এই ক্ৰমহ্ৰাসমান গতি মুলসূতিৰ অসমীয়াৰ কাৰণে জীৱন-মৰণৰ প্ৰশ্ন ৷ সেয়ে ভাষাটো জীয়াই ৰখাৰ স্বাৰ্থত এতিয়া নতুন মানুহ আৱশ্যক হৈছে ৷

অসমীয়া ভাষা কোৱা লোকৰ শতকৰা হাৰ ২০০১ চনৰ ৪৮.৮০ ৰ পৰা ২০১১ চনত ৪৮.৩৮ লৈ যিহেতু হ্ৰাস পাইছে । সেইদৰে বাংলাভাষা কোৱা লোকৰ শতকৰা হাৰ ২০০১ চনৰ ২৭.৫৪ শতাংশৰ পৰা ২৯.৯১ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে । গতিকে অসমৰ বঙালী সমাজ অসমীয়াৰ সৈতে একে হিন্দু ধৰ্মৰ হলেও ভাষাগত দিশৰ পৰা আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ ৷ এনে ক্ষেত্ৰত বাংলা ভাষা, বঙালী মানুহ অসমীয়াৰ জাতীয় পৰিচয়ৰ লগত ৰাহি-জোৰা নিমিলা অংক ৷ সমাধানো নাই… ৷ অসমীয়াক এতিয়া নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে নতুন মানুহ আৱশ্যক ৷

অসমৰ ১৪ শতাংশ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিক লৈ ভাষিক অসমীয়াৰ স্বাৰ্থজড়িত অংক উত্তৰবিহীন, ভৱিষ্যবিহীন ৷ সেয়ে এনে উত্তৰবিহীন, ভৱিষ্যতবিহীন অংকক লৈ ভাষিক অসমীয়াই জনজাতিক লগত লৈ বেছি মুৰ ঘমাবলগীয়া নাই ৷

একালত এলাগী, সমাজবৰ্জিত, আন-চিভিলাইজেচন, বৰ্বৰ বুলি ভৱা জনজাতিয়ে আজি শিক্ষা-দিক্ষাত যথেষ্ট আগবাঢ়িছে ৷ ভাষিক অসমীয়াৰ জাত্যভিমানী অহংকাৰ, অভিভাৱকত্বৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷ এনে ক্ষেত্ৰত ভুমিপুত্ৰ জনজাতি সকলে নিজৰ জাতীয় ধ্যান-ধাৰণাৰে নিজা ভাষা-সংস্কৃতি সবল কৰি নিজক পুনঃ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে ৷ ফলত তেওঁলোকে ভাষিক অসমীয়াৰ এক সুকীয়া পৰিচয় বহন কৰিছে ৷ যিটো অসমীয়াৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক ৷

সকলো ফালৰ পৰা চাব গলে ভাষিক অসমীয়াই নিজৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কোনো বিকল্প পথৰ সন্ধান পোৱা নাই ৷ গতিকে কিঞ্চিৎ যদি ৰাস্তা আছে তেন্তে "ন-অসমীয়া" মুছলমান সকলক আঁকোৱালী লোৱাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই ৷ ভৱিষ্যত ৰাজনীতিৰ ফালৰ পৰাও তেওঁলোক সুৰক্ষিত নহ'য় ৷ ৰাজনীতিক লৈ অসমীয়াৰ ওচৰত বিজেপিৰ হিন্দুত্ববাদৰ বাহিৰে, কংগ্ৰেছৰ ধৰ্মীয় তোষণকাৰী বাহিৰে তেওঁলোকৰ ওচৰত অন্য কোনো বিকল্প নাই ৷

সততে কেইটামান প্ৰশ্ন হ'য়, মুলসূতিৰ অসমীয়াই অসমৰ ইছলাম ধৰ্মীয় ভুমিপুত্ৰ মিঞা জনগোষ্ঠীক কি কাৰণত "ন-অসমীয়া" নামৰে নামাকৰণ কৰিব লগা হ'ল ? উজনী অসমৰ একাংশ মুছলমানে মিঞা জনগোষ্ঠীক প্ৰকৃত মুছলমান নতুবা অসমৰ বাসিন্দা বুলি স্বীকাৰ কৰিব নিবিচৰাৰ কাৰণ কি ?

প্ৰথম, "ন-অসমীয়া" পৰিচয় দিয়া মুছলমান সকল এতিয়াও ভাষিক অসমীয়াৰ দৃষ্টিত বৈধ নহ'য় ৷ অৰ্থাৎ তেওঁলোক ভাৰতীয় নাগৰিক নহ'য়; পূৰ্ববংগীয় প্ৰৱজনকাৰী লোক হে ৷ যিহেতু তেওঁলোকে অসমত প্ৰৱেশ কৰি অসমীয়া ভাষাক আঁকোৱালী লৈছে সেয়ে তেওঁলোকক অসমীয়া পৰিসৰত আংশিক ভাৱে ৰাখি কিছু মুনাফা লোৱাৰ পথ আছে ৷ এই "প্ৰৱজনকাৰী" ন-অসমীয়াৰ পৰা ভাষিক অসমীয়াৰ দুটা স্বাৰ্থ আদায় হ'ব ৷ এক, মুলসূতি অসমীয়াই বৃহৎ সংখ্যক মিঞাক অসমীয়া ভাষাটো চৰ্চাৰ সুবিধা দি অসমীয়া ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰে অসমত বঙালী ভাষাক পৰাভুত কৰা ৷ দুই, ভাষিক অসমীয়াৰ ৰাজনীতিত মুছলমান মিঞাৰ জনসংখ্যাৰ হিচাপৰে সদায় ৰাজনৈতিক একস্বত্ৰী ক্ষমতা হস্তগত কৰা ৷

দ্বিতীয়টো আহিল উজনীৰ মুছলমানে মিঞা সকলক অসমৰ বাসিন্দা স্বীকৃত নিদিয়া বা মানিব নিবিচৰা ৷ চাবলৈ গলে ১২০৬ খৃষ্টাব্দত বখতিয়াৰ খিলজীৰ কামৰূপ অভিযান চলে ৷ সেই সময়তে কামৰূপ ৰাজ্যত বখতিয়াৰ খিলজীৰ তত্বাৱধানত বহুতো নমঃশূদ্ৰ(হিন্দু ধৰ্মৰ চতুবৰ্ণ লোক, যাক হিন্দু উচ্চ বৰ্ণৰ সমাজচ্যুত কৰা লোক)ক ইছলামলৈ ধৰ্মান্তকৰণ কৰে ৷ বখতিয়াৰ খিলজীৰ কামৰূপ অভিযানৰ পাছত আহোমৰ ৰাজশাসন দিনত মোগলৰ আক্ৰমণ ঘনাই হৈছিল ৷ মোগল আক্ৰমণৰ ভিতৰত ঔৰংজেবৰ সেনাপতি মিৰজুমালাৰ অসম আক্ৰমণ বহু ভয়ানক আছিল ৷ এইজনৰ মোগল সেনাপতিয়ে আহোমৰ বৰ ঘৰলৈকে প্ৰৱেশ কৰিছিল ৷

কামৰূপ ৰাজ্যৰ দিনৰ পৰাই মোগলৰ সঘন আক্ৰমণৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা মুছলমান শাসনত পশ্চিম অংশত থকা "শূদ্ৰ" মানুহখিনি মুছলমানৰ কৰ-কাতল পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰি ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱা কথা জানিব পোৱা যায় ৷ সেয়ে আজিৰ মিঞা সকলৰ মুখাবয় অন্য মোগলৰ লগত, ইছলামী মুছলমানৰ লগত নিমিলে ৷

পিছলৈ এই মানুহখিনিয়ে ভৌগলিক পৰিৱৰ্তন(বান, প্ৰকৃতিক দুৰ্যোগ) ফলত মুল অংশৰ পৰা পাণ্ডৱ বৰ্জিত হৈছিল ৷ সেই অৱস্থা এতিয়াও আছে ৷ কিন্তু উজনীৰ মুছলমান সকল অসমৰ বাহিৰৰ হোৱাটোয়ে স্বাভাৱিক ৷ কাৰণ তেওঁলোকে মিৰজুমালাৰ আক্ৰমণৰ আগতো আৰু পাছতো আহোমক আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহি আহোম সেনাৰ হাতত বন্দী হৈ অসমত চিৰস্থায়ী ভাৱে থাকি ইয়াতে ঘৰ সংসাৰ কৰি, স্থানীয় ছোৱালীক বিয়া-বাৰু কৰাই আদব-কায়দা, মুখবায়ৰ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তীত হৈ পৰে ৷

গতিকে পূৰ্ৱৰ নমঃশূদ্ৰ, পাছত ইছলামলৈ পৰিৱৰ্তিত ভুমিপুত্ৰ "মিঞা" মানুহখিনিক কনৌজৰ ইছলামী পন্থীয়ে নিজৰ মানুহ নহ'য় কোৱাটো, দাবী কৰাটোত একো অ-স্বাভাৱিকতা নাই ৷ সেয়ে তেওঁলোকৰ স্বভাৱজাত চৰিত্ৰৰে, মানসিকতাৰে ভুমিপুত্ৰ শূদ্ৰ মিঞা সকলক অসমৰ নহ'য় ইত্যাদিৰে বৰ্ণ বৈষম্য কৰি আহিছে ৷ অৰ্থাৎ এই শ্ৰেণীটো বৰ্ণ অসমীয়াৰে এক অংশ ৷

সততে অবৈধ বাংলাদেশী মেৰপেচত আৱদ্ধ হৈ পৰা জনগোষ্ঠীটোক ৷ অসমীয়াৰে বৃহৎ এটা অংশয়ে জাতীয় অস্তিত্বলৈ বৃহৎ ভাবুকি বুলি গণ্য কৰি আহিছে ৷ জীয়াই থকাৰ তাড়নাত নিম্ন মাননীৰে গধুৰ পৰিশ্ৰম কৰা, অসমৰ নদী অৰ্থনীতি, কষি বিপ্লৱলৈ বৃহৎ পৰিৱৰ্তন অনিবলৈ সক্ষম হোৱা মানুহখিনিৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত মুলসূতিৰ অসমীয়াৰ ৰাজনৈতিক অংশটো সদায়ে নিষ্ক্ৰিয় ৷ এই অংশটোয়ে পাৰে মানে জনগোষ্ঠীটোক নিজৰ স্বাৰ্থসিদ্ধ ৰাজনীতিৰ বাবে বলিৰ পঠা সজাই আহিছে ৷ বৌদ্ধিক চেতনালব্ধ অংশটোয়ে জাতীয় অস্তিত্বৰ কথাৰে নিজা ভাষা সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত মাত মাতিব ধৰিছে ৷ কিনো কোনো এটা অংশই তেওঁলোকৰ সাংবিধানিক অধিকাৰক মুকলিকৈ উপভোগৰ সুবিধা দিবলৈ সন্মত নহ'য় ৷

অসমীয়াই ৰাজনীতিত "মিঞা"ক ব্যৱহাৰ কৰিছে, কিন্তু ৰাজনীতিত অসমীয়াৰ সতে একেলগে বহিবলৈ দিব নোৱাৰে ৷ সম্ভৱ দিয়াৰ সম্ভাৱনা ও নাই ৷ কাৰণ অসমীয়াই মৰিবলৈ সন্মত হ'ব কিন্তু অভিভাৱকৰ লেকামডাল এৰিবলৈ সন্মত নহ'য় ৷ অসমীয়া জাতিটো সদায়ে দূৰৈৰ পৰা চিঞৰ মৰাত সিদ্ধস্ত ৷

কোনে কৈছে অসমীয়াৰ চৰিত্ৰ সলনি হৈছে বুলি ? বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰই অতি নিপুন কৌশল আয়ত্ব কৰিছে ৷ কামবোৰ পূৰ্বতকৈ অত্যন্ত নিখুত হৈছে ৷ সেই তিৰাশীৰ অসমীয়া সমাজ, অসমীয়া জাতীয়তাবাদ, জাত্যভিমান আজিও অপৰিৱৰ্তশীল ৷ যি জাতিয়ে নিজৰ জাতীয় অভিমান বৰ্তাই ৰাখিবলৈ, বৰ্ণবাদী দম্ভ জীয়াই ৰাখিবলৈ তিৰাশীৰ দৰে মিঞা গণহত্যা মুক্তমনে কৰিব পাৰে সেই জাতিৰ চৰিত্ৰ সলনি হোৱাৰ প্ৰশ্নই নাহে ৷

জাতীয়তাবাদী অহংকাৰত গদগদ কৃত্ৰিম জাতিটোয়ে নিজৰ বাহিৰে অসমখনৰ বাবে কিবা উল্লেখযোগ্য কাম কৰিছে নে? অসমৰ নদী সমস্যাৰ সমাধান কৰিছে নে? দৰিদ্ৰ কৃষকৰ অৱস্থাৰ খবৰ ৰাখিছে নে?

অসমৰ "মিঞা" জনগোষ্ঠী এনেও অসমীয়া ৷ জাতীয় অস্তিত্বৰ ঠিকা লোৱা বৰ্ণ অসমীয়াই মিঞাক নতুনকৈ আকৌ ন-অসমীয়াৰ অভিধা দি কেনে প্ৰতাৰণা ইতিহাস লিপিবদ্ধ কৰিব বিচাৰিছে? ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰে বৰ্ণ অসমীয়াই ভুমিপুত্ৰ মিঞা সকলৰ জন্মস্বত্ব অধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা নাই নে? জন্মসূত্ৰে লাভ কৰা আইৰ ভাষা কাঢ়ি ল'ব বিচাৰি পুনঃ অসমীয়া সজোৱাৰ উদ্দেশ্য কি সেই কথা নীপিড়ীত ভুমিপুত্ৰ মিঞা সকলে মৰ্মে মৰ্মে বুজিব লাগিব ৷ "ন-অসমীয়া, পমুৱা, গেদা, অবৈধ বাংলাদেশী" অভিধা পোৱা মিঞা সকলে অসমীয়াৰ সংগ দিবলৈ যোৱাৰ আগতে অসমীয়াৰ দ্বাৰা বঞ্চনা, প্ৰতাৰণা হোৱা নিজৰেই ভাতৃ জনজাতীয় মানুহখিনিৰ প্ৰতি এবাৰ লক্ষ্য কৰি লওঁক ৷ অসমীয়াৰ প্ৰকৃত চৰিত্ৰ অন্তত কিঞ্চিৎ জানিবলৈ সক্ষম হ'ব ৷

What's in "Bunch of Thought"? Why do Brahmins want India to become a religious nation?

What's in "Bunch of Thought"? Why do Brahmins want India to become a religious nation?

ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক(RSS)ৰ দ্বিতীয় সংঘ চালক Madhav Sadashiv Golwalkar(গুৰুজী)য়ে লিখা কিতাপ  "Bunch of Thoughts"ত কট্টৰ হিন্দুত্ববাদক ৰক্ষা কৰিবলৈ নিজা স্বয়ংসেৱকৰ কাৰণে কিছুমান গাইডলাইন জাৰি কৰা আছে…

◆ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰীয়ধ্বজ্জা অশোক চক্ৰ চিহ্ন লগা ভাৰতীয় ত্ৰিৰংগা পতাকা নহ'য়; হিন্দুত্ব গেৰুৱা পতাকাহে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰীয়ধ্বজ্জা ৷
◆ স্বাধীনতাৰ পাছত দেশৰ পৰা জমিদাৰী প্ৰথা আৰু ৰজাৰ ৰাজ্যশাসন বিলুপ্ত কৰা সিদ্ধান্তটো ভয়ংকৰ ভুল আছিল ৷
◆ সংসদীয় গণতন্ত্ৰ ব্যৱস্থা ভাৰতীয় জনমানসৰ কাৰণে উচিত নহ'য় ৷
◆ সমাজবাদ হ'ল এটা বিদেশী বিচাৰধাৰা ৷
◆ ভাৰতীয় সংবিধানখন বিষধাৰী বীজৰ ফচল ৷
◆ ভাৰতবৰ্ষত থকা সকলো ৰাজ্যৰ বিধান সভা আৰু ৰাজ্য চৰকাৰক সমাপ্ত(শেষ) কৰি দিয়া প্ৰয়োজন ৷
◆ ভাৰতবৰ্ষত একনায়কত্বৰ শাসন ব্যৱস্থা বিহিত কৰা প্ৰয়োজন ৷
◆ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ শিক্ষানুষ্ঠান সমূহত যিমান সম্ভৱ হ'য় সিমানেই কম OBC/ST/SC ছাত্ৰক স্থান দিয়া উচিত ৷
◆ চৰকাৰী শিক্ষানুষ্ঠান সমূহত যিমান সম্ভৱ সিমানেই কম পঢ়োৱা আৰু নপঢ়োৱাকৈয়ে OBC/SC/ST শিক্ষাৰ্থীক পৰিক্ষাত উত্তীৰ্ণ কৰোৱা উচিত যাতে তেওঁলোক আগলৈ প্ৰত্যাখিত হৈ উচ্চ বৰ্ণ ব্ৰাহ্মণ ল'ৰা-ছোৱালীৰ লগত কেতিয়াও প্ৰতিযোগীতাত অৱৰ্ত্তীণ হ'ব নোৱাৰে ৷
◆ ভাৰতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাক এক হিন্দুত্বৰ ধাৰণাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰা ৷
◆ দেশৰ OBC/SC/ST সমাজৰ উচ্চ শিক্ষিত আৰু সফলতাৰ উচ্চ শিখৰত আৰোহণ কৰা ল'ৰাৰ সৈতে ব্ৰাহ্মণ ছোৱালীৰে বিবাহ বান্ধোন কৰাই বশ কৰি সমাজ আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰা নিলগাই ৰখা প্ৰয়োজন ৷ যদিহে এনে কাম নকৰে তেন্তে মিছা যৌতুকৰ দাবীত আৰক্ষীক এজাহাৰ দি চৰিত্ৰ নষ্ট কৰা উচিত ৷
◆ OBC/ST/SC বৰ্গৰ মধ্যম-উচ্চ শিক্ষিত, সমাজ গঠনত আগভাগ লোৱা ছোৱালীক ব্ৰাহ্মণ ল'ৰাই প্ৰেমৰ জালৰে নিজৰ অধিন কৰি পৰাপক্ষত বেশ্যায়ললৈ নিক্ষেপ কৰিব লাগে ৷
◆ হিন্দু সকলৰ প্ৰতিটো সৰু সৰু ধৰ্মীয় পৰ্ৱ, অনুষ্ঠানক উঠিপৰি প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰা প্ৰয়োজন ৷ হিন্দুৰ সৰু-বৰ অনেক তীৰ্থ যাত্ৰাত অৰ্থ সাহাৰ্য্য(Subsidy) চৰকাৰক দিবলৈ বাধ্য কৰোৱা উচিত ৷
◆ OBC/ST/SC সমাজ বসবাস কৰা গাঁও, চহৰ, নগৰৰ অলিয়-গলিয়ে যিমান পাৰি সিমানে মঠ-মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিব লাগে যাতে তেওঁলোক ধৰ্মীয় অন্ধবিশ্বাস আৰু কৰ্মকাণ্ডত পোত গৈ থাকে ৷
◆ ভাৰতীয় সংবিধানৰ "সংৰক্ষণ"ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ কৰা ৷
◆ খৃষ্টান-মুছলমানক আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰুৰ ৰূপত দেখুৱাই OBC/SC/ST বৰ্গৰ মাজত কট্টৰ হিন্দুত্বৰ ভাৱনা মজবুতকৈ নিৰ্মাণ কৰা ৷
◆ OBC/SC/ST লোকে বসবাস কৰা অঞ্চলৰ আশে-পাশে মদৰ দোকান খোলা উচিত যাতে তেওঁলোকে দিন-ৰাত মদৰ নিচাত চিকাৰ হ'য় ৷
◆ প্ৰত্যেকটো হিন্দু পৰ্ৱতে প্ৰয়োজনতকৈ বেছি চৰকাৰী পুঁজি খৰচ কৰোৱাব লাগে আৰু ভীৰ-সমাগমৰে বাট-পথ স্তব্ধ কৰি দিব লাগে ৷

শিক্ষা সম্পৰ্কে এইখিনিতে উল্লেখনীয় যে, চৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহত ইংৰাজী শিক্ষা নপঢ়োৱাটো ব্ৰাহ্মণৰ এক ষড়যন্ত্ৰ ৷ কাৰণ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত দেশৰ অধিকাংশ(অবিচি,এছচি,এছটি, মাইনৰিটি) লোকৰ ল'ৰা-ছোৱালী পঢ়ে ৷ ব্ৰাহ্মণৰ ল'ৰা-ছোৱালীক সদায় ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰোৱায় ৷ মনুবাদী ব্ৰাহ্মণে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তুলিবলৈ ব্যক্তিগত শিক্ষানুষ্ঠা গঢ়ি তুলিছে ৷

এটা কথা ঠিক যে, ভাৰতৰ দৰে এখন দেশৰ প্ৰশাসনীয় প্ৰতিটো কামেই ইংৰাজী ফ্ৰমত আৰম্ভ হ'য় ৷ হিন্দী আছে যদিও ইয়াক দেশব্যাপী প্ৰসাৰ কৰা নাই ৷ কাৰণ আমাৰ বহুতৰে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক উচ্চ শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰিব পৰাকৈ ধন-টকা লইচা নাই ৷ যাৰ ফলত ল'ৰা-ছোৱালীক ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত হ'বলৈ টকা খৰচৰে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ শিক্ষানুষ্ঠানত দিব নোৱাৰে ৷ ইফালে অৰ্থবান ব্ৰাহ্মণে নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীক ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি সকলোতে আগৰণোৱা কৰি গঢ়ি তোলে ৷ তদুপৰি ব্ৰাহ্মণে উচ্চ শিক্ষা লবলৈও দেশৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটোত ইংৰাজী ভাষাৰ মাধ্যম কৰি ৰাখিছে ৷ আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে মাধ্যমিক পৰ্য্যায়লৈকে মাতৃভাষাত পঢ়াৰ পাছ উচ্চ শিক্ষাৰ ইংৰাজী ভাষা মাধ্যমত লাগি ধৰে ৷ ইও আগবাঢ়িব নিদিয়া ব্ৰাহ্মণৰেই ষড়যন্ত্ৰ বিশেষ ৷

দেশৰ ইমুৰৰ পাৰ সিমুৰলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ বিভিন্ন শাখা সমিতি আছে ৷ এনে শাখা সমিতিত অন্যন্ত বিশ্বাসী অবিচি শ্ৰেণীৰ লোকক সমিতিবোৰৰ সম্পাদক পদত নিযুক্তি দিয়ে ৷ শাখাৰ সভাপতি সদায়ে ব্ৰাহ্মণ ৷ মুল পদত কেতিয়াও অ-ব্ৰাহ্মণ ব্যক্তি নিযুক্তিৰ প্ৰশ্ন নাহে ৷ দেশত এই কট্টৰ হিন্দুবাদী সংস্থাটোৰ নিজ প্ৰতিবেদন অনুসৰি অতি কমেও ৫৮,৯৬৭ ৰ তাতোধিক শাখা আছে ৷ এই বৃহৎ সংখ্যাৰ শাখা কেৱল ভাৰততে আছে ৷ বিদেশৰ মিলালে শাখাৰ সংখ্যা আৰু অধিক হ'ব ৷

সংঘ পৰিবাৰ নামে জনজাজাত এই কট্টৰ ধৰ্মীয় মৌলবাদী সংস্থাই প্ৰতিটো শাখাৰ পৰা নিয়মীয়া ধন সংগ্ৰহ কৰি আহিছে ৷ প্ৰতিটো শাখাই কেন্দ্ৰীয় পুজিলৈ বছৰেকত অতি কমেও ২০০০ টকাকৈ প্ৰেৰণ কৰিব লাগে ৷

এই কট্টৰ ধৰ্মীয় সংগঠনে দেশত হিন্দুত্ববাদৰ শিপা মজবুট তথা ব্ৰাহ্মণৰ মনুবাদ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ নিজা ব্যক্তিগত শিক্ষানুষ্ঠানৰ বৃহৎ নেটৱৰ্ক ভাৰতত ইতিমধ্য গঢ়ি তুলিছে ৷ বিদ্যাভাৰতী নামেৰে থকা নেটৱৰ্কতৰ ভিতৰত অতি কমেও ২০ হাজাৰ শিক্ষানুষ্ঠান, ২•২ মিলিয়ন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৯৫ হাজাৰ শিক্ষক-শিক্ষয়ত্ৰি, ১৫ খন শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ কলেজ, ১২ খন স্নাতক কলেজ আৰু ৭ খন ভকেচনেল এণ্ড ট্ৰেইনিং প্ৰতিষ্ঠান আছে ৷

আৰএছএছৰ আইডলজীয়েই হ'ল কট্টৰ হিন্দুত্ববাদ ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণ কৰা আৰু ভাৰতবৰ্ষক হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ উপাসনাস্থলীলৈ ৰূপান্তৰ কৰা ৷ ধৰ্মীয় ধ্যাণ-ধাৰণা, পূজা-পাৰ্ৱণ, বেদ-শাস্ত্ৰক ভাৰতবৰ্ষত প্ৰতিষ্ঠা কৰা তেওঁলোকৰ মুল লক্ষ্য ৷ এই লক্ষ্যৰে তেওঁলোকে প্ৰকৃততে ভাৰতবৰ্ষৰ অ-বৰ্ণ অৰ্থাৎ অবিচি, এছচি, এছটি আৰু সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ ওপৰত শাসন আৰু শোষণ বৰ্তাই ৰখা পৰিকল্পনা ৷

বিদেশী আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা গঠিত এই সংস্থাটোত এজন সংঘচালকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিলেও প্ৰকৃততে এই সংগঠনটোৰ ভিতৰচৰাত ভাৰতবৰ্ষ আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত শীৰ্ষ পদবীত চাকৰি কৰা অৱসৰ প্ৰাপ্ত ব্ৰাহ্মণে সেৱা আগবঢ়ায় ৷ অৰ্থাৎ ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণবাদক শক্তিশালী কৰিবলৈ অৱসৰ প্ৰাপ্ত ব্ৰাহ্মণ বিষয়াই সংগঠনটোৰ হৈ বিনামুলীয়া সেৱা আগবঢ়াই আহিছে ৷ তদুপৰি এই সংগঠনৰ সমৰ্থনত দেশৰ শীৰ্ষ পদবীত কৰ্মৰত ব্ৰাহ্মণ বিষয়া সকল সদায়ে সক্ৰিয় অৱস্থাত থাকে ৷

উল্লেখনীয় যে, দেশৰ ২ মিলিয়ন হিন্দু মন্দিৰ এই সংগঠনটোৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছে ৷ সময়ে সময়ে এনে মন্দিৰ সমূহৰ মুল ব্ৰাহ্মণ পুজাৰী সকলে ভাৰতবৰ্ষৰ "সংবিধান" জ্বলাই ব্ৰাহ্মণৰ "মনুস্মিতি" প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ দাবী উত্থাপন কৰি আহিছে ৷

ব্ৰাহ্মণৰ তথাকথিত "হিন্দু ধৰ্ম" ১৯১৮ চনত জন্ম হ'য় ৷ "হিন্দু" শব্দ, "হিন্দু ধৰ্ম" শব্দ ইয়াৰ আগত কোতো উল্লেখ পোৱা নাযায় ৷ ১৯১৮ চনৰ পৰাই হিন্দু শব্দৰ প্ৰয়োগ আৰম্ভ হ'য় ৷

"ৰামায়ণ" আৰু "ৰামচৰিত মানস" কিতাপ দুখন তুলসীদাসে মুগল শাসন কালতহে লিখিছিল ৷ সেই সময়ত তুলসীদাসে ভুলতেও মোগলৰ বিৰুদ্ধে লিখা নাছিল ৷ এতিয়া প্ৰশ্ন হ'য় যে, মুগলৰ শাসন কালত "হিন্দু-মুছলীম" পলিটিকচ্ আছিল নে? সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ হৈছিলে নে? যি সময়ত হিন্দু শব্দ, হিন্দু ধৰ্মৰ অস্তিত্বই নাছিল তেনে ক্ষেত্ৰত কেনেকৈ সেই সময়ত "হিন্দু-মুছলিম" বিষয় থাকিব?

মোগলৰ শাসনকালত হিন্দুৰ পৰিৱৰ্তে ব্ৰাহ্মণৰ "বৰ্ণ ব্যৱস্থা" আছিল ৷ বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ পৰা মোগল দূৰত আছিল ৷ সেয়ে ব্ৰাহ্মণে মোগলৰ লগত মিলাপ্ৰীতিৰে বসবাস কৰিছিল ৷ মোগলৰ লগত ব্ৰাহ্মণে সমাজিক সম্বন্ধ গঢ়ি একে লগে ৰাজ শাসনৰ সুবিধা আদায় কৰিছিল ৷ মোগলৰ সময়ত থকা বৰ্ণ ব্যৱস্থাত ধৰ্মৰ পৰিৱৰ্তে জাতি আৰু বৰ্ণ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ এই চৰিটা ভাগ আছিল ৷ শূদ্ৰ সকলক চাৰি বৰ্ণৰ ভিতৰত আটাইতকৈ নিম্ন বৰ্গ অৰ্থাৎ সমাজ আৰু অধিকাৰ বঞ্চিত, যাৰ কেৱল তিনি উচ্চ বৰ্ণক সেৱা কৰা কাম অৰ্থাৎ গোলমা আছিল ৷

মোগল শাসন অন্ত হোৱাত ভাৰতত বৃটিছ শাসন পূৰ্ণৰূপত আৰম্ভ হ'য় ৷ যেতিয়া ইংলেণ্ডত "প্ৰাপ্তবয়স্ক ভোটাধিকাৰ আইন" গৃহীত হ'য় তেতিয়াই ভাৰতৰ বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ "ব্ৰাহ্মণ ধৰ্ম" সংকটত পৰে ৷ বৃটিছে উক্ত আইন ভাৰতবৰ্ষতো কাৰ্যকৰী কৰাৰ ভয়ত কম সংখ্যক ব্ৰাহ্মণ ভীতৃগ্ৰস্থ হৈ বহু সংখ্যক হ'বলৈ নতুন ধৰ্ম "হিন্দু"ক প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰা আৰম্ভ কৰে ৷

ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মৰ যিমান সংখ্যক ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, ধৰ্মীয় পুঠিপাজি আছে সকলোতে কেৱল শূদ্ৰ বিৰুধী অৰ্থাৎ ব্ৰাহ্মণে নিজৰ ভোগ-বিলাসৰ কৰাণে গোলাম ৰখা সকলক অধিকাৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ৰাখিবলৈ নীতি, তথাকথিত "দেৱ বাক্য" লিখা আছে ৷

আজিৰ ভাৰতৰ গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাত যি সকল অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী(Other Backward Class)ৰ লোক আছে সেই সকলেই ব্ৰাহ্মণৰ বৰ্ণ ব্যৱস্থাত অৰ্থাৎ "হিন্দু" ধৰ্মত আটাইতকৈ নীচ শ্ৰেণী "শূদ্ৰ" ৷ অনুসূচিত জাতি(Schedule Cast) সকলক ব্ৰাহ্মণে সেই তেতিয়াই "অপৃশ্য" কৰি বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ পৰা নিলগত আঁতৰাই ৰাখিছিল ৷ ব্ৰাহ্মণে অনুসূচিত জনজাতি(Schedule Tribe) সকলক সিন্ধু ঘাটি সভ্যতা সময়তে জংঘলত যাবলৈ বাধ্য কৰিছিল ৷ সেয়ে ব্ৰাহ্মণৰ বৰ্ণ ব্যৱস্থাত দেশৰ অনুসূচিত জনজাতি সকল অন্তুভুক্ত নহৈছিল ৷ সেয়ে হে আজিও দেশৰ অনুসূচিত জনজাতি সকলৰ সামাজিক ৰীতি-নীতি, আচাৰ-সংস্কৃতি হিন্দু পৰম্পৰাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক ৷

মোগলৰ শাসন কালতে ব্ৰাহ্মণৰ বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা চৰম অত্যাচাৰ, উৎপীড়ন আৰু সামাজিক ভাৱে শোষিত হোৱা শ্ৰেণীৰ একাংশই মুক্তি পাবলৈ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ ধৰ্মান্তকৰণে ব্ৰাহ্মণক বিপদত পেলাইছিল ৷ কাৰণ ব্ৰহ্মণে যি শূদ্ৰক গোলাম কৰি শোষণ কৰিছিল সেই শোষণ ধৰ্মান্তকৰণে বন্ধ কৰি দিছিল ৷ সেয়ে ব্ৰাহ্মণে অতি চতুৰতাৰে "হিন্দু" শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব ধৰে ৷ ব্ৰাহ্মণে এই শব্দৰ দ্বাৰাই সমাজত সকলোকে সমানতা ৰখা অনুভৱ জগাই তুলিলে হ'য়, কিন্তু সমাজ ব্যৱস্থা ব্ৰাহ্মণে "ব্ৰাহ্মণ ধৰ্ম" বৰ্তাই ৰাখিলে, য'ত জাতি বিদ্যামান ৷ জাতি অবিহনে ব্ৰাহ্মণৰ সকলো শেষ ৷

দেশত থকা ৫৮% অবিচিয়ে আজিৰ ভাৰতক শাসন কৰিব পাৰিব লাগিছিল ৷ দেশত অবিচিৰে আটাইতকৈ সংখ্যা বেছি ৷ জাতি গণনা কৰিলে ইয়াৰ সংখ্যা আৰু অধিক হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে ৷ আঁচৰিত কথা এয়ে যে, আজিৰ এই বৃহৎ সংখ্যক অবিচিয়েই হ'ল ব্ৰাহ্মণৰ অন্ধ গোলাম ৷ এওলোকেই ব্ৰাহ্মণৰ ব্ৰাহ্মণ হিন্দু ধৰ্মক সুৰক্ষিত কৰি আহিছে ৷ ভুলতেও যদি কোনয়ে ব্ৰাহ্মণবাদৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ ল'য় তেন্তে এওলোকেই ব্ৰাহ্মণবাদক সুৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰথমে আগবাঢ়ি ওলাই আহে ৷ যাৰ ফলত ব্ৰাহ্মণবাদ বিৰুধী চিঞৰ চিৰদিনৰ কাৰণে লুপ্ত হৈ যায় ৷

ভাৰতবৰ্ষত শোষণকাৰী ব্ৰাহ্মণ শাসন অৰ্থাৎ একচেতিয়া ব্ৰাহ্মণৰাজ চলি থকাৰ মুলতে হ'ল অবিচি বৰ্গই ব্ৰাহ্মণক কৰা সহযোগ ৷ অবিচি সকলৰ পূৰ্ণ সহযোগ অবিহনে ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণৰাজৰ অস্তিত্বই নাই ৷

শূদ্ৰ অবিচি সকলক ব্ৰাহ্মণে নিজ স্বাৰ্থ অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে ৷ এই কথাটো একাংশ অবিচিয়ে জানিলেও তেওঁলোক নিৰ্বিকাৰ, নিশ্চুপ ৷ অবিচি সকলৰ লগতে দেশৰ অনুসূচিত জাতি-জনজাতি সকলে বিদেশী আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণৰ ইতিহাস নজানা আৰু একচেতিয়া শোষণৰাজ নেদেখাটোও সমানে জগৰীয়া ৷ তদুপৰি ধৰ্মান্ধ অন্ধবিশ্বাস আছেই ৷

ব্ৰাহ্মণে আজি দেশত ধৰ্মৰ নামত বিভাজনৰ ৰাজনীতি সৃষ্টি কৰিছে, সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰে ভোট গঠন কৰিছে ৷ ভোটত জয়ী হৈ দেশৰ সংবিধান সলনি কৰি মনুস্মিতি শাসনৰে পূৰ্ৱৰ গোলামী প্ৰথা পুনৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিব বিছাৰিছে ৷ দেশত হিন্দু-মুছলমান চিঞৰ দিনক দিনে কমক চাৰি বাঢ়িবহে ধৰিছে ৷ ধৰ্মীয় উন্মাদৰ আফিং খোৱাই ব্ৰাহ্মণে দেশ লুটিব বিছাৰিছে আৰু দেশৰ OBC, SC, ST সকলে নিজৰেই ধৰ্মান্তৰিত হোৱা ভাতৃ মুছলমানৰ লগত কটা-মৰা আৰম্ভ কৰি দিছে ৷ এই সংঘৰ্ষৰ ফলত লাভ কাৰ হৈছে? ব্ৰাহ্মণৰেই নহ'য় জানো? 

দেশৰ ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈ হোৱা হিন্দু-মুছলমান সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষবোৰত আজিলৈকে কেইজন ব্ৰাহ্মণ মৰিল তাৰ হিচাপ কোনবাই দিব পাৰিব নে? সংঘৰ্ষৰ তালিকাত মুছলমান, অবিচি, এছচি আৰু অছটিৰ সংখ্যাই বেছি হ'ব ৷ কাৰণ ব্ৰাহ্মণে সদায় সুৰক্ষিত স্থানত অৱস্থান কৰি সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰে হিন্দু-মুছলমান বিভাজন সৃষ্টি কৰি শাসনত বহে আৰু পুনৰ শোষণ আৰম্ভ কৰে হিন্দু-মুছলমানৰ ওপৰত ৷

দেশৰ অবিচি, এছটি, এচছি আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু প্ৰজাগণক শাসন-শোষণ কৰাৰ সুবিধাৰে ব্ৰাহ্মণেই কংগ্ৰেছ(Congress) বনাইছিল, সেই কংগ্ৰেছেই ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ(RSS) বনাইছিল আৰু আৰএছএছ(RSS)এ বনাইছিল বিজেপি(BJP) ৷ সম্বন্ধত দুয়োটাই ভাই-ভাই ৷ এটাই বাবৰীৰ দুৱাৰ খুলিলে, আনটোয়ে ববৰি ভাঙিলে ৷ ফলত হিন্দু-মুছলীমৰ সংঘৰ্ষৰে দুয়োটা ব্ৰাহ্মণ দলে ভাগবতোৱা কৰি শাসন আৰু শোষণ দুয়োটাই কৰি আহিছে ৷

Brahmin's have no Judiciary character:

Forest Village Exclusion order of supreme court; Tribal existence on the brink

ভাৰতৰ দৰে বহুধাবিভক্ত গণতন্ত্ৰীয় ব্যৱস্থাত চৰকাৰতকৈ ন্যায়ালয়ৰ ওপৰত জনসাধাৰণৰ বিশ্বাস আৰু ভৰসা বেছি ৷ জনতাই নিৰ্বাচিত কৰা চৰকাৰৰ গণ বিৰুধী কামত পোন প্ৰথমে বাধা দিয়া আইনী ক্ষমতা ন্যায়ালয়ৰ ওচৰত আছে ৷ যদি চৰকাৰে ন্যায়ালয়ৰ আদেশ পালন নকৰে তেনে চৰকাৰৰ মান্যতাক অবৈধ ঘোষণাৰে চৰকাৰ ভংগ কৰা ক্ষমতাও আছে ৷ কিন্তু যেতিয়া ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশে চৰকাৰৰ এজেন্ট হিচাপে কাম কৰে তেন্তে জনতাৰ মুক্তিৰ পথ সম্পূৰ্ণ ৰুদ্ধ হৈ পৰে ৷

"Wildlife First" নামৰ তথাকথিত প্ৰকৃতিপ্ৰেমী সংস্থা এটাই দিয়া ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত আৱেদনৰ ভিত্তিত ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯ তাৰিখে দেশৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ তিনিজনীয়া ন্যায়াধীশৰ এখন বিচাৰপিঠে দেশৰ ষোল্লখন ৰাজ্যৰ প্ৰায় ৩০ লাখ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিক বনগাওঁৰ পৰা বলপূৰ্বক উচ্ছেদ কৰিবলৈ কঠোৰ নিৰ্দেশ ৰাজ্য চৰকাৰ সমূহলৈ জাৰী কৰিছে ৷ সংস্থাটোৰ অভিযোগ আছিল যে, বনগাওঁত থকা আদিবাসী-জনজাতি সকলে ব্যাপক হাৰত বন ধ্বংস আৰু বন্য জীৱ হত্যাৰে প্ৰকৃতিলৈ সংকট নমাই আনিছে ৷ সংস্থাটোৰ আৱেদনৰ ভিত্তিত হোৱা ন্যায়ালয়ৰ আদেশ কংগ্ৰেছ শাসিত ৰাজ্যকেইখনত ফলৱতী হোৱাৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ ৷ কাৰণ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুধী পক্ষৰ ৰাজ্য চৰকাৰ কেইখনে জনজাতীয় লোকৰ যাৱতীয় তথ্য ন্যায়ালয়ৰত ২৭ জুলাইৰ আগত দাখিল কৰা সম্ভাৱনা আছে ৷

দেশৰ ন্যায় প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বীয়ে যেতিয়া চৰকাৰৰ বিদ্বেষ নীতি আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ ধাণ্ডাবাজী কাৰোবাৰ দেখিও নেদেখাৰ ভাওঁৰে ধৰে; জনতাৰ মৌলিক অধিকাৰ, সাংবিধানিক অধিকাৰ বিৰুদ্ধে গৈ শেষ নিৰ্ণয় দিয়ে তেতিয়া জানিব লাগিব যে, ন্যায়ৰৰ শীৰ্ষ অসনত বহি থকা সকলে দেশ আৰু জনতাৰ খাতিৰত বহি থকা নাই ৷ তেনে প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বী সকলে চৰকাৰ আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ সমানে সমানে জনতাক কৰা শোষণ-দমনৰ প্ৰতিযোগীতাত নামি পৰিছে ৷

দেশৰ জনতাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ অৱস্থাহীন স্থিতিত বসবাস কৰা মানুহখিনিয়েই হ'ল আদিবাসী-জনজাতীয় মানুহ ৷ দেশৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ শতকৰা ১৪ শতাংশ থকা জনজাতিৰ লোকসকল আধুনিক ব্যৱস্থাৰ পৰা নিলগত ৷ এতিয়াও বহু জনজাতিয়ে পৰম্পৰাগত ব্যৱস্থাৰে জীয়াই আছে ৷ আজিৰ তাৰিখতো চৰকাৰী বিয়াগোম বিয়াগোম আঁচনিবোৰ জনজাতি সকলৰ ওচৰ চাপিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই ৷ ঝাৰখণ্ড, অসম, ৰাজস্থান আৰু গুজৰাটৰ জনজাতীয় মানুহে আজিও এটুপি বিশুদ্ধ খোৱা পানী অভাৱত আছে ৷ আধুনিক চৰকাৰৰ বাবে ইয়াতকৈ কি দুৰ্ভাগ্য হ'ব পাৰে !

জনজাতিৰ ওপৰত আটাইতকৈ অত্যাচাৰ-উৎপীড়ন আৰু শোষণ স্বয়ং চৰকাৰেই কৰি আহিছে ৷ এই কথা দুনাই কোৱা নিষ্প্ৰয়োজন ৷ ২০০২-২০০৪ চনৰ ভিতৰত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ আদেশত সমগ্ৰ দেশতে জনজাতিক উচ্ছেদ কৰা হৈছিল ৷ তেতিয়া মধ্য ভাৰতৰ জনজাতি অঞ্চলত ব্যাপক হাৰত হিংসা, হত্যা আৰু বিৰুধ প্ৰদৰ্শনৰ ফলত প্ৰায় ৩ লাখ জনজাতীয় লোকে নিজৰ ঘৰ-মাটি-ভেটি চিৰদিনৰ কাৰণে এৰিব লগা হ'য় ৷ এই ঘৰ-মাটি-ভেটি হেৰুওৱা জনজাতি সকলে দেশত দ্বিতীয় নাগৰিকতকৈ তলত অঘৰী জীৱন কটাই আছে ৷

দেশৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতি সকলৰ বাবে
ভাৰতীয় সংবিধানত বিশেষ স্থান সন্নৱিষ্ট কৰা আছে ৷ সংবিধানত থকা জনজাতিৰ স্থান ড° বাবা চাহেব আম্বেদকাৰে যদি নিশ্চত নকৰিল হ'য় তেন্তে আদিবাসী-জনজাতি সকলে আজিৰ জীয়াই থকা অধিকাৰকনো সম্ভৱ পাবলৈ সক্ষম নহ'ল হ'য় ৷

প্ৰথম, ভাৰতীয় সংবিধানত পঞ্চম অনুসূচীৰে জনজাতিক স্বয়াত্ব শাসনৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে অৰ্থাৎ জনজাতীয় লোকে নিজৰ সুবিধা অনুযায়ী নিজা ধঙৰে স্বতন্ত্ৰ আইন-কানুন, নীতি নিৰ্ধাৰণৰ পূৰ্ণ ক্ষমতা প্ৰদান কৰিছে ৷

দ্বিতীয়, ষষ্ঠ অনুসূচীৰ জৰিয়তে জল, জংঘল আৰু জমিনৰ ওপৰত জনজাতি সকলে সাংবিধানিক গৰাকী হোৱা অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰিছে ৷ এই অধিকাৰ জনজাতি সকলৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়েও কাঢ়িব ল'ব পৰা ক্ষমতা লাভ কৰা নাই ৷

জনসংখ্যাৰ হিচাপত দেশত বৰ্তমানে অতি কমেও ১১ কোটি ৭০ লাখ জনজাতি লোক আছে ৷ তদুপৰি ভুমিপুত্ৰ জনজাতি সকলে বসবাস কৰা সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ ভু-গৰ্ভত প্ৰায় ৯১ বিধ খনিজ সম্পদ মজুত আছে, যাৰ বজাম মূল্য প্ৰায় ১১ লাখ ৭০ হাজাৰ কৌটি টকা ৷ এই সকলো সম্পদৰ গৰাকী কেৱল আদিবাসী জনজাতীয় লোকৰ সম্পত্তি ৷ এইটো তেওঁলোকৰ অধিকাৰ ৷ ইমান বৃহৎ সম্পত্তিৰ ধন যদি প্ৰত্যেক আদিবাসী-জনজাতীয় লোকক গাই পতি দিয়া হ'য় তেন্তে সংবিধানৰ বিধি অনুযায়ী প্ৰত্যেকে কমেও ১০০ কোটি টকাকৈ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব ৷ কিন্তু ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ শোষণকাৰী ব্ৰাহ্মণী ব্যৱস্থাই ইমান বৃহৎ সম্পত্তি আদিবাসী-ভুমিপুত্ৰই পোৱাটো কেতিয়াও বিচৰা নাই ৷ আদিবাসী-জনজাতি এই দেশৰ শাসনকৰ্তা হ'ব পাৰিল হ'য় কিন্তু দেশৰ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিক তেওঁলোকৰ মাটি-বাৰী, জল-জমিন-জংঘলৰ পৰা উচ্ছেদ কৰি জনজাতিৰ বনজ-খনিজ সম্পদৰ মালিকীচৰ্ত উচ্চ বৰ্ণই কাঢ়ি ল'ব বিচাৰিছে ৷

কংগ্ৰেছ নতুবা বিজেপি, দুয়োটাই ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ব্ৰাহ্মণ্যবাদী ৰাজনৈতিক দল ৷ এই দুয়ো দলেই দেশৰ জনজাতি সকলক ধ্বংস কৰি আহিছে ৷ যেতিয়াই জনজাতিয়ে নিজৰ অধিকাৰ অৰু অস্তিত্বৰ কাৰণে সংগ্ৰাম কৰিছে তেতিয়াই এদুই ব্ৰাহ্মণ্যবাদী ৰাজনৈতিক দলে জনজাতিক নক্সাল, উগ্ৰপন্থী ঘোষণা কৰি আহিছে, যাতে জনজাতিসকলক সহজে হত্যা কৰিবলৈ সহজ হ'য় ৷

জনজাতিৰ পৃষ্ঠ ভুমিৰ পৰা জনজাতিক উচ্ছেদৰে ধ্বংস কৰিব বিচৰা আদেশ দেশৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশে নিৰ্দয়ী আদেশ ইমান সহজে কেনেকৈ দিব পাৰে?

আজিৰ তাৰিখত দেশৰ গণতন্ত্ৰৰ উচ্চ স্তৰসমূহ ব্ৰাহ্মণে "পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ"(Abosolute Control) কেনেকৈ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল, য'ত অন্য লোকৰ কোনো নিয়ন্ত্ৰণেই নাই ৷ এই কথা এবাৰ ভাৱিবলগীয়া কথা নহ'য় নে? এটা কথা ঠিক যে, উচ্চ ন্যায়ালয়ত যি সকল ব্ৰাহ্মণ বহি আছে, সেইসকল ন্যায়াধীশ পাছৰ কথা; প্ৰথমে তেওঁলোক ব্ৰাহ্মণ ৷ যেতিয়া ন্যায়াধীশেই ব্ৰাহ্মণ হ'য় তেনে ক্ষেত্ৰত দেশৰ পিছপৰা শ্ৰেণী, অনুসূচীত জাতি-জনজাতি আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ বিৰুদ্ধে ৰায়দান দিয়া অৱশ্যেই স্বাভাৱিক ৷

এটা কথা আপোনালোকে জানি আঁচৰিত হ'ব যে, ইংৰাজে জুডিচিয়েৰীত ব্ৰাহ্মণক কেতিয়াও ন্যায়াধীশ পদত নিয়ুক্তি দিয়া নাছিল ৷ দেশ পৰাধীন হৈ থাকোতেই এই উচ্চ বৰ্ণৰ ব্ৰাহ্মণেই ইংৰাজ শাসন প্ৰশাসনত বেছিকৈ নিয়োগ হৈছিল ৷ ইংৰাজে ব্ৰাহ্মণক ন্যায়াধীশ নিযুক্তি নিদিয়াৰ কাৰণ ব্ৰাহ্মণক বৃটিছে কেতিয়াও বিশ্বাস কৰা নাছিল ৷ তেওঁলোকে জানিছিল যে, ব্ৰাহ্মণৰ তেজত ন্যায়িক চৰিত্ৰ তিলমাত্ৰও নাই ৷ আৰু এই কথা সদায়ে প্ৰমাণিত হৈ আহিছে জনজাতি সকলৰ বিৰুদ্ধে দিয়া ব্ৰাহ্মণ ন্যায়াধীশৰ ৰায়দানবোৰত ৷

যদিহে দেশৰ জনজাতি সকলৰ বিৰুদ্ধে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অন্তিমটো নিৰ্দেশ কাৰ্য্যকৰী কৰা হ'য় তেন্তে দেশত এক ভয়ানক পৰিস্থিতি উদ্ভৱ হ'ব ৷ দেশত গৃহকণ্ডলৰ দৰে ঘটনা হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিশ্চিত ৷ বহিঃবিশ্বাই খবৰ পাওক বা নাপাওক কিন্তু জনজাতি সকলক দেশীয় চৰকাৰে "নক্সালবাদী, উগ্ৰপন্থী" সজাই প্ৰতিদিনে পাইকাৰী হত্যা কৰিয়ে আহিছে ৷ ভুমিপুত্ৰ জনজাতিৰ মাটি-ভেটি, জল-জংঘল সকলো ব্ৰাহ্মণ-বণিয়া টাটা, বিৰলা, আদানি, আম্বানীৰ হাতত অৰ্পন কৰি Liquefied Petroleum Gas(LPG), Foreign Direct Investment(FDI), Special Economic Zone(SEZ) ইত্যাদি ভাৰতত কাৰ্য্যকাৰী কৰি দেশৰ কৃষক আৰু ভুমিপুত্ৰ জনজাতীয় শ্ৰমিকক প্ৰাণে মৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ ব্ৰাহ্মণী ব্যৱস্থাই কৰি আহিছে ৷

দেশৰ আদিবাসী-জনজাতিক "উগ্ৰপন্থী, নক্সাবাদী" সজাই হত্যা কৰা সহজ উপায় দ্বিতীয় এটা ব্ৰাহ্মণৰ হাতত নাই ৷ জনজাতি সকলক মাৰি-কাটি শেষ কৰা এইটোয়েই ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰথম আৰু শেষ উপায় ৷ সেয়ে ব্ৰাহ্মণে দেশৰ গণতন্ত্ৰৰ শীৰ্ষস্থান সমূহত পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি জনজাতিৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত ৰায়দান কৰি আহিছে ৷ যিটো বিষয় দেশৰ আদিবাসী-জনজাতীয় সকলৰ বাবে আটাইতকৈ গম্ভীৰ…

আৰ্য্য বিদেশী ব্ৰাহ্মণৰ কব্জাত গোলামী ভাৰতঃ


Brahmin believe that they are the first of the gods ! Brahmins Became an influential Varna in India and they discriminate against the other lower castes

আজিৰ পৰা বহু শতিকাৰ আগতেই ইউৰোপ আৰু ৰাছিয়াৰ মাজৰ ইউৰেছিয়া নামৰ ঠাইৰ পৰা আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণ দ্ৰাবিড়-মংগোলীয় ভাৰতবৰ্ষলৈ আগমন ঘটে ৷ ভাৰতবৰ্ষত প্ৰৱেশ কৰিয়ে বিদেশী আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণে জীৱিকাৰ উপায় বিচাৰি চুৰ-ডকাইত-অপহৰণ-লুটপাতত নামি পৰে ৷ তেওঁলোকে ভাৰতবৰ্ষলৈ আহোতে লগত গৰু আৰু ঘোৰা অনাৰ বিষয়ে ইতিহাসবিদৰ তথ্যত পোৱা যায় ৷

ভাৰতবৰ্ষৰ শিক্ষা নতুবা পাঠ্যপুথিত খুব কমেই আৰ্য্য সকলৰ তথ্য বা বিৱৰণ পোৱা যায় ৷ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মোগলৰ বিৱৰণ তথা বুৰঞ্জী বহু পোৱা যায় ৷ উল্লেখ্য যে, মোগলৰ ৰাজ শাসনত মোগল আৰু ব্ৰাহ্মণৰ কোনো সংঘাতৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা নাযায় ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণৰ এক বীভৎ অত্যাচাৰ, হত্যা-ধৰ্ষণৰ বিষয়ে মৌৰ্য্য বংশৰ শাসনৰ আগে-পিছে পোৱা যায় ৷ তদুপৰি ভাৰতবৰ্ষত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ অন্তৰালত আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণৰ ধৰ্মীয় শোষণবাদ আটাইতকৈ জগৰীয়া বুলি জনা যায় ৷

বৃটিছে ভাৰত দখল কৰাৰ আগমহূৰ্তত ভাৰতৰ পিছপৰা শ্ৰেণীয়ে এক চূড়ান্ত গোলামী জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল ৷ কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে নিজে উচ্চ বৰ্ণৰ বুলি ঘোষণা কৰা ব্ৰাহ্মণৰ অৱস্থা আছিল ভোগ বিলাসৰে ভৰা ৷ ৰজাৰ ৰাজ আসনৰ পাছতে ব্ৰাহ্মণে স্থান লাভ কৰিছিল ৷ ৰাজ্য আৰু ৰাজপ্ৰশাসনৰ  শিক্ষা আৰু যুদ্ধবিদ্যা শিকোৱাৰ দায়িত্ব কেৱল ব্ৰাহ্মণে লাভ কৰিছিল ৷ অন্য সাধাৰণ শিক্ষিত মানুহ হ'লেও তেওঁ প্ৰজাগণক শিক্ষা দিয়া অধিকাৰ নাছিল ৷ এক প্ৰকাৰ ৰাজশাসনত ব্ৰাহ্মণে ৰজাক প্ৰজাক শিক্ষা দিয়াৰ পৰা বাৰণ কৰি ৰাখিছিল ৷

আপুনি যদি মন কৰে নতুবা ইষ্ট ইন্দিয়া কোম্পানী ভাৰতবৰ্ষলৈ মছলা বেপাৰ কৰিবলৈ নহা হ'লে আজিৰ ভাৰত কেনে অন্ধকূপত ডুবি থাকিল হ'য় এবাৰ কল্পনা কৰকচোন ৷ "সতীদাহ" প্ৰথা বিষয়ে আপোনাৰ নিশ্চয় মনত আছে? এই সতীদাহ প্ৰথাত কেনেকৈ এগৰাকী জীৱন্ত মহিলাক মৃত স্বামীৰ লগত একেখন চিতাত জ্বালাই হত্যা কৰা ছবিখন এবাৰ কল্পনা কৰকচোন কেনে ভয়াৱহ যতনা ৷ উচ্চ শিক্ষিত, উচ্চ বৰ্ণ ব্ৰাহ্মণে এই প্ৰথাৰ পৰা নিলগত থাকি অন্য সাধাৰণ প্ৰজাগণৰ ওপৰত প্ৰচলিত কৰি আহিছিল ৷ যেতিয়া এই প্ৰথাক বৃটিছে উঠাই দিছিল তেতিয়া সামন্তীয় ব্ৰাহ্মণে বিটিছৰ ঘোৰ বিৰুধ কৰিছিল ৷

ইষ্ট ইন্দিয়া কোম্পানীৰ বহু উদাৰ নীতিয়ে ভাৰতবৰ্ষত চলি থকা ব্ৰাহ্মণৰ ধৰ্মীয় শোষণক এক প্ৰকাৰ বাধা প্ৰদান কৰে ৷ বিধবা বিবাহ, সমাজৰ সকলোৰে শিক্ষা অধিকাৰ, উচ্চ নীচ ভেদাভেদহীন সমাজত সকলোয়ে একেলগে উঠা-বহা, খোৱা-বোৱা আদি অধিকাৰ ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মাজত বৃটিছে প্ৰচলন কৰিছিল ৷ বৃটিছৰ এনে উদাৰ নীতিয়ে ব্ৰাহ্মণৰ ধৰ্মীয় শোষণৰ গোলামত থকা সকলক স্বতন্ত্ৰীয় কৰাত তেওঁলোকে বৃটিছক এক প্ৰকাৰ সহিব নোৱাৰা হৈ পৰিছিল ৷ বৃটিছৰ উদাৰ নীতিত বিদেশী আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণে নিজৰ শোষণৰ ব্যৱসায় লুপ্ত হোৱাৰ আকংশা কৰি ধৰ্মীয় শিক্ষা প্ৰচলন কৰিব ধৰে ৷ যাতে ভাৰতীয় বহুজন সমাজে শিক্ষা পালেও ধৰ্মীয় ধ্যান-ধাৰণৰা পৰা মুক্ত নহ'য় ৷ অৰ্থাৎ বহুজন সমাজক ধৰ্মীয় ধ্যান-ধাৰণাৰে মানসিক গোলাম কৰি পিছ দুৱাৰেদি শোষণৰ বাট খুলা ৰাখিলে ৷

গৰু, এই চাৰি ঠেঙীয়া তৃণভুজি প্ৰাণীটো হিন্দু ধৰ্মৰ শাস্ত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণে অতি প্ৰৱিত্ৰ জীৱ বুলি জ্ঞান কৰে ৷ কিন্তু এই পৱিত্ৰ প্ৰাণীটোৰ চমৰা অপৱিত্ৰ ৷ কি আঁচৰিত নহ'য় নে ? গৰু চামৰাৰ পৰা তৈয়াৰী ঢোল, নাগাৰা মন্দিৰত ৰখা হ'য় ৷ এনে বাদ্যযন্ত্ৰ ব্ৰাহ্মণ পূজাৰীয়ে হাতৰে কোবাই কোবাই ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা-স্তুতি কৰে ৷ কিন্তু এই ব্ৰাহ্মণেই গৰুৰ চামৰাৰে ঢোল, নাগৰা বনোৱা শ্ৰমিকক অপৃশ্য, বৰ্ণভেদ, জাতিভেদৰে বিচাৰ কৰে ৷ সমাজত তেনে লোকক নীচ বুলি গণ্য কৰে ৷

অলপ চিন্তা কৰক, যি সকল লোকে আনৰ ঘৰে ঘৰে ভিক্ষা বিচাৰি পৰিয়াল চলায় তেওঁলোকেই সমাজত উচ্চ জাতি-বৰ্ণ মৰ্য্যদা আদায় কৰে ৷ সমাজত তেওঁলোককেই আগস্থান ৷

যি শ্ৰেণীয়ে আনৰ অধিকাৰ বলপূৰ্বক কাঢ়ি লয়, আনৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব কৰে সেই সকল "ক্ষত্ৰিয়"; যি শ্ৰেণীয়ে দালাল-ঠগবাজীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল সেই শ্ৰেণী "বৈশ্য" আৰু যি শ্ৰেণীয়ে কষ্ট-মেহেনতৰে উৎপাদন কৰি খায় তেওঁলোকক ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাত "শূদ্ৰ" অৰ্থাৎ "নীচ" জাতি ৷ এই আটাইকেইটাক কেটেগৰী ব্যৱস্থাত কোনে ৰাখিছে? ব্ৰাহ্মণেই নহ'য় জানো?

দেশত ভাৰত চৰকাৰে স্বৰ্ণ অৰ্থাৎ উচ্চ শ্ৰেণীক ১০ শতাংশ সংৰক্ষণৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিলে ৷ এই অধিকাৰ উচ্চ শ্ৰেণী(ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয় আৰু বৈশ্য)য়ে বিনা আন্দোলন, ধৰ্ণ, প্ৰতিবাদে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল ৷ কিন্তু দেশৰ লাখ লাখ লোকে প্ৰতিবাদ, আন্দোলন, ধৰ্ণা কৰি পুলিচ-আৰক্ষীৰ গুলি খাই ও নিজৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ পাবলৈ সক্ষম নহ'য় ৷ কিয়? ভাৰতত কেৱল উচ্চ শ্ৰেণীৰ মাজতেই সমস্ত জ্ঞান আছে নেকি? আপুনি নিজেই বিচাৰ কৰক… ৷

দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণৰ কাৰণে ৰেহাই ৷ ভাৰতত কেইজন দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণ তথা উচ্চ শ্ৰেণী, বৰ্ণ আছে? দেশৰ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ উচ্চ পদবীদ কোন শ্ৰেণীয়ে অধিক অধিকাৰ কৰি আছে?

ব্ৰাহ্মণ যে গৰিব-দুখিয়া এই কথা কেৱল কিতাপ-পত্ৰতহে উল্লেখ পোৱা যায় ৷ বাস্তৱিকতে উচ্চ শ্ৰেণীৰ ৯৯.৯৯% ই ধনী-অধ্যৱন্ত সচ্চল জীৱন অতিবাহিত কৰে ৷ তেন্তে তেওঁলোক গৰিব-দুখীয়া হ'ল কেনেকৈ ? যদি ব্ৰাহ্মণ গৰিব-দুখীয়াই হ'ল হ'য় তেন্তে তেওঁলোকৰ শিশু, যুৱক সকলে কোনো কল-কাৰখানা, ইটা ভাটা, ফুটপাথ, নলা-নৰ্দমাত কাম কৰা দেখিবলৈ পোৱা গ'ল হ'য় ৷ কিন্তু ভাৰতবৰ্ষত কতোয়ে ব্ৰাহ্মণে "নিম্ন" কাম কৰা আজিলৈকে নজিৰ নাই ৷

ব্ৰাহ্মণে ভিক্ষ খুজি খাব কিন্তু শ্ৰম কৰি খাব নোৱাৰে ৷ শ্ৰম কৰি খাব নোৱাৰা শ্ৰেণীয়ে আনৰ পৰা কাঢ়ি খাবলৈ সদায় চল-চতুৰী চলায় ৷ ঠিক বন্য জীৱ-জন্তুৰ ভিতৰত চিকাৰ কৰি খাব নোৱাৰা জন্তু সকলে সদায় চিকাৰ কৰা জন্তুৰ খাদ্যক উপৰতে খাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ দৰে ৷ ঠিক আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণ সকলেও তেনে মেহনত নকৰা শ্ৰেণীত পৰে যিয়ে আনৰ শ্ৰম কাঢ়ি খায় ৷

পথ পৰিষ্কাৰ কৰা শ্ৰমিক, মল-মুত্ৰ পৰিষ্কাৰ কৰা শ্ৰমিক, ধোবী, আনৰ ঘৰত কাম কৰা ব্ৰাহ্মণ তথা উচ্চ শ্ৰেণীৰ শ্ৰমিক আপুনি জীৱনত কেতিয়াবা লগ পাইছে নে? নিশ্চয় পোৱা নাই ৷ কিন্তু আপুনি দৰিদ্ৰ-গৰিব ব্ৰাহ্মণৰ ভৰী স্পৰ্শ কৰি আৰ্শীবাদ অৱশ্যেই লৈছে ৷ এই কাম আপুনি জীৱনত অনেকবাৰ কৰিছে, পৰিয়ালকো কৰোৱাইছে ৷ যি ব্ৰাহ্মণ গৰিব-দৰিদ্ৰ সেই ব্ৰাহ্মণ আপোনাৰ ওচৰত শ্ৰমিক হৈ কাম বিচাৰিবলৈ অহাৰ পৰিৱৰ্তে সাধু-সন্ত, পূজাৰী হৈ দান বিচাৰি আহে আৰু আপুনি তেনে দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণক দান দি আৰ্শীবাদ ল'য় ৷

ভাৰতে স্বাধীনতা প্ৰাপ্ত কৰা এক সপ্তাহৰ আগত ইংলেণ্ডৰ ভুতপূৰ্ৱ প্ৰধানমন্ত্ৰী বিষ্টন চাৰ্চিলে বৃটেইনৰ সাংদত কৈছিল যে, "ভাৰতবৰ্ষক এতিয়াই স্বাধীনতা দিলে ভাৰতৰ শাসন ক্ষমতা দুষ্ট, বদমাছ, পৰজিৱী আৰু ডকাইটৰ হাতলৈ গুছি যাব ৷ ভাৰতৰ সকলো নেতা কু-ক্ষমতাধাৰী আৰু কু-চৰিত্ৰৰ ব্যক্তি হ'ব ৷ তেওঁলোকৰ মাত-কথা মিঠা মিঠা হোৱাৰ বিপৰীতে হৃদয় হ'ব অতি কঠিন ৷ তেওঁলোকে ক্ষমতা পাবৰ কাৰণে দুটা পক্ষৰ মাজত যুঁজ কৰোৱাব আৰু ৰাজনৈতিক সংঘৰ্ষত ভাৰত এদিন সম্পূৰ্ণ ধ্বংস হৈ যাব ৷ এনে এদিন আহিব যেতিয়া ভৰতবৰ্ষত পানী আৰু বতাহৰ ওপৰত টেক্স আৰোপ কৰা হ'ব ৷"

বিষ্টন চাৰ্চিলৰ এই ভৱিষ্যতবাণী ভাৰতৰ ক্ষেত্ৰত এশ শতাংশই শুদ্ধ প্ৰমাণিত হৈছে ৷ যোৱা ৭০ বছৰে ভাৰতক কেৱল ব্ৰাহ্মণে একচেতীয়া ব্যৱসায়ৰ দৰে শাসন কৰি আহিছে ৷ দেশৰ পিছপৰা অবিচি, এছচি, এছটি আৰু মাইনৰিটি বৰ্গই ব্ৰাহ্মণৰ শোষণতন্ত্ৰত নিজৰ সকলো অধিকাৰ অবিহনে মূল্যহীন, গোলামী জীৱন অতিবাহিত কৰিব লগা হৈছে ৷

ব্ৰাহ্মণ-বণিয়া-ঠাকুৰ নেতাক অবিচি, এছচি, এছটি আৰু সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ে ভোট দি দেশৰ কংগ্ৰেছ-বিজেপি ব্ৰাহ্মণ দলক ৰাজশাসনত বহুৱাই আহিছে ৷ কিন্তু সেই বিজেপি-কংগ্ৰেছৰ ব্ৰাহ্মণ নেতাই ক্ষমতাৰ লালসাত ৰাজনৈতিক খেলত অবিচি, এছচি, এছটিক হিন্দুকৰণ কৰি সংখ্যালঘু মুছলমানৰ লগত, ইছলাম ধৰ্মৰ লগত চিৰ শত্ৰুতাৰে সাম্প্ৰদায়িক যুঁজ লগাই বৃহৎ বৃহৎ দুৰ্নীতি ঢাকি আহিছে ৷

জনতাৰ ধন শৰাধ কৰিবলৈ, দুৰ্নীতিৰ কোৰনাৰে চপাবলৈ অবিচি সমুদায়ক হিন্দু বনাই মুছলমানৰ বাবৰী মজিদ ভাঙিলে ৷ দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ প্ৰতিযোগিতা লগোৱাত আজিও তেওঁলোক ব্যস্ত ৷ দেশত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ হ'লে অবিচি, এছচি, এছটি আৰু মুছলমান মৰাৰ বাহিৰে কোনো ব্ৰাহ্মণ মৰে নে?

উচ্চ শ্ৰেণীৰে সমাজ ব্যৱস্থাত আগস্থান, ধনৱন্ত শ্ৰেণী হৈও গৰিব-দৰিদ্ৰৰ নামত ব্ৰাহ্মণে সংৰক্ষণ লাভ কৰিছে ৷ অৰ্থাৎ পিছপৰা সমাজৰ হৈ দেশৰ ব্যৱস্থাত "প্ৰতিনিধিত্ব"(সংৰক্ষণ)ৰ সুবিধা বলপূৰ্বক কাঢ়ি লৈছে ৷ অথচ ব্ৰাহ্মণে দেশৰ ৯০ শতাংশ উচ্চ স্থানত উচ্চ পদবীত কব্জা কৰি আহিছে ৷

আপুনি চৰকাৰী মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ ঘৰত কাম-বন কৰা ব্ৰাহ্মণ শ্ৰমিক দেখিবলৈ পাইছে নে? বেছি দূৰলৈ নাযাও, অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ চৰকাৰী আবাসত তেওঁৰ কাপোৰ-কানী, বাচন-বৰ্তন ধোৱা ইত্যাদি কামবিলাক কোনোবা ব্ৰাহ্মণ কৰে নে?

চৰকাৰী ব্যৱস্থাত ব্ৰাহ্মণৰ কব্জাঃ

ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয়ঃ --
মুঠ পদ ৪৯ টা ৷ ইয়াৰে ৪৫ ব্ৰাহ্মণ, SC/ST ৪ টা আৰু অবিচি শূণ্য ৷
উপ ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয়ঃ --
মুঠ পদ ৭ টা ৷ ইয়াৰে ৭ টা পদতেই ব্ৰাহ্মণ ৷

কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসকলৰ কেবিনেট সচিবঃ --
মুঠ ২০ পদ, ইয়াৰে ১৯ টা পদত ব্ৰাহ্মণ ৷ SC/ST ৰ এজন, OBC ৰ শূণ্য ৷
প্ৰধানমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ঃ --
মুঠ পদ ৩৫, ইয়াৰে ৩৩ জন ব্ৰাহ্মণ, SC/STৰ ২ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
কেন্দ্ৰীয় কৃষি আৰু জলসিঞ্চন বিভাগঃ --
মুঠ পদ ২৭৪ টা, ইয়াৰে ২৫৯ জন ব্ৰাহ্মণ, SC/ST ১৫ জন আৰু OBC ৰ শূণ্য ৷
ৰক্ষা মন্ত্ৰণলয়ঃ --
মুঠ পদ ১৩৭৯ টা, ইয়াৰে ১৩৩১ জন ব্ৰাহ্মণ, SC/STৰ ৪৮ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷

সমাজ কল্যাণ আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰণালয়ঃ --
মুঠ পদ ২০৯ টা, ইয়াৰে ১৯২ জন ব্ৰাহ্মণ, SC/STৰ ১৭ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ঃ --
মুঠ পদ ১০০৮ টা, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ৯৪২ জন, SC/STৰ ৬৬ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷

গৃহ মন্ত্ৰণালয়ঃ --
মুঠ পদ ৪০৯ টা, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ৩৭৭ জন, SC/STৰ ১৯ জন আৰু OBCৰ ১৩ জন ৷
শ্ৰম মন্ত্ৰণালয়ঃ --
মুঠ পদ ৭৪ টা, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ৭০ জন, SC/STৰ ৪ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
ৰসায়ণ আৰু পেট্ৰলিয়াম মন্ত্ৰণালয়ঃ --
মুঠ পদ ১২১ টা, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ১১২ জন, SC/STৰ ৯ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷

ৰাজ্যপাল-উপৰাজ্যপালঃ --
মুঠ পদ ২৮ টা, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ২৫ জন, SC/STৰ শূণ্য আৰু OBCৰ ২ জন ৷
বিদেশত ৰাষ্ট্ৰদূতঃ --
মুঠ ১৪০ জন, ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ১৪০ জন ৷ বকী SC/ST আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ কুলপতিঃ --
মুঠ পদ ১০৮ টা, ইয়াৰে ১০৮ টা পদতে ব্ৰাহ্মণ ৷  SC/ST আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
প্ৰধান সচিবঃ --
মুঠ পদ ২৬ টা ৷ ২৬ টা পদতে ব্ৰাহ্মণ ৷ SC/ST আৰু OBCৰ শূণ্য ৷

উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশঃ --
মুঠ পদবী ৩৩০ টা ৷ ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ ৩২৬ জন, SC/STৰ ৪ জন আৰু OBCৰ শূণ্য ৷
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশঃ --
মুঠ পদ ২৩ টা, ইয়াৰে ২২ জন ব্ৰাহ্মণ,  কেৱল ব্ৰাহ্মণ, SC/STৰ শূণ্য আৰু OBCৰ ১ জন ৷
আইএএছ(IAS) বিষয়াঃ --
মুঠ বিষয়া ৩৬০০ জন ৷ ইয়াৰে ব্ৰাহ্মণ হ'ল ২৯৫০ জন, SC/STৰ ৬০০ জন আৰু OBCৰ ৫০ জন ৷
আইপিটি(PTI) বিষয়াঃ --
মুঠ বিষয়া ২৭০০ জন ৷ ইয়াৰে আটাইকেইজন ব্ৰাহ্মণ ৷ SC/ST আৰু OBCৰ শূণ্য ৷

ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণবাদঃ
বহু পণ্ডিতে ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণবাদক পৃথক বুলি মত পোষণ কৰে ৷ দৰাচলতে ই তেনে নহ'য় ৷ ইয়াক পৃথক কোৱা সকল বহুতে ব্ৰাহ্মণৰ পৰাই অহা… অৰ্থাৎ ব্ৰাহ্মণে নিজৰ সুবিধা অনুসৰি বনোৱা ব্যৱস্থা হ'ল "ব্ৰাহ্মণবাদ " ৷

◆  ব্ৰাহ্মণবাদ এনে এক বিচাৰধাৰা য'ত কেৱল ব্ৰাহ্মণক শ্ৰেষ্ঠ মনা হ'য়, আৰু এই ব্যৱস্থাত ব্ৰাহ্মণক উচ্চ পদ-পদবী দিয়া হ'য় ৷

◆  হিন্দু ধৰ্মৰ সকলো গ্ৰন্থ, শাস্ত্ৰ শেষত গৈ ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণবাদক শক্তিশালী কৰে ৷ সকলো ব্ৰাহ্মণৰ পৰাই আৰম্ভ ৷

◆  হিন্দুৰ ভিতৰত এনে এখন ধৰ্মগ্ৰন্থ নাই য'ত SC, ST আৰু OBC শ্ৰেণীক শ্ৰেষ্ঠ মনা হ'য় ৷ অৰ্থাৎ ব্ৰাহ্মণেই শ্ৰেষ্ঠ ৷

◆  ব্ৰাহ্মণবাদ আৰু জাতি ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণ ইটোয়ে সিটোৰ লগত সম্বন্ধিত ৷ অৰ্থাৎ পাৰস্পৰিক যুগসূত্ৰৰে ইটোয়ে সিটোক সুৰক্ষা কৰে ৷ গোত্ৰ ব্যৱস্থা আৰু জ্যোতিষশাস্ত্ৰও শেষত জাতি ব্যৱস্থা আৰু ব্ৰাহ্মণবাদক শক্তিশালী কৰে ৷

◆  ব্ৰাহ্মণবাদ এক মহামাৰী সংক্ৰামক ব্যাধি ৷ এই ব্যাধিয়ে ভাৰতবৰ্ষৰ বৈজ্ঞানিক বিকাশক সম্পূৰ্ণ বাধা প্ৰদান কৰি আহিছে ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ সামাজিক ব্যৱস্থাত এনে ব্যাধি দ'কৈ শিপাই আছে ৷ সামান্য শিশুৰ নামাকৰণ, বিবাহৰ দিন-সময় ধাৰ্য, জন্মপত্ৰিকা ইত্যাদি ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত কৰা হ'য় নতুবা ব্ৰাহ্মণৰ দ্বাৰা ৰচিত কিতাপ আদিৰ পৰা লোৱা হ'য় ৷ এই সকলোবোৰ মনে সজা কল্পিত ধ্যান-ধাৰণাৰ পৰা অহা য'ত বৈজ্ঞানিক তত্বক সম্পূৰ্ণকৈ অন্ধবিশ্বাসৰে ঢাকি পেলোৱা হ'য় ৷

◆  ৰাহু-কেতু, মংগল-শনি গ্ৰহ দুখ, কাল দুখ-দব্য দুখ, অপ-দেৱতা লম্ভা ইত্যাদি কথাবোৰৰ কাৰণেই ভাৰতবৰ্ষৰ বৈজ্ঞানিক বিকাশত বাধাৰ অন্তৰায় হৈ আহিছে ৷ দেশৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক হিন্দুয়ে ধৰ্মীয় পৰম্পৰা-অন্ধবিশ্বাসৰ ফলত জটিল-কঠোৰ জীৱন-যাপনৰ সমস্যাত দিন অতিবাহিত কৰিব লগা হৈছে ৷

ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত দেশৰ পিছপৰা সমাজৰ পৰা অহা বাবা চাহেব আম্বেদকাৰ পণ্ডিত জৱহৰলাল নেহেৰুৰ চিন্তা-চৰ্চাতকৈ বহু গুণে আগবঢ়া আছিল ৷ কিন্তু স্বাধীন ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নেহেৰুক হে বোনোৱা হ'ল ৷ কাৰণ নেহেৰু উচ্চ বৰ্ণৰ ব্ৰাহ্মণ আছিল ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ ব্ৰাহ্মণবাদী আৰু সামন্তবাদী শক্তিয়ে বাবা চাহেব আম্বেদকাৰৰ পথত যথেষ্ট বাধা সৃষ্টি কৰিছিল ৷ তেওঁ অতি কঠিন পৰিস্থিতি সন্মুখীনৰ পাছতহে স্বাধীন ভাৰতবৰ্ষৰ আইন মন্ত্ৰী হ'বলৈ সক্ষম হৈছিল ৷

পণ্ডিত জৱহৰলাল নেহেৰুৰ ঠাইত যদি বাবা চাহেব আম্বেদকাৰক ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে মনোনিত কৰিলে হ'য় এতিয়াৰ ভাৰত তেতিয়াই জাপানতকৈ পাঁচ গুণ আগবাঢ়িল হ'য় ৷ কিন্তু সামন্তবাদী, পুঁজিবাদী, ব্ৰাহ্মণবাদী শক্তিয়ে নিজৰ ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণবাদক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ ব্ৰাহ্মণ নেহেৰুক প্ৰধানমন্ত্ৰী পাতিলে ৷ ফলস্বৰূপে ভাৰতবৰ্ষ আজিও অসমৰ সমান জাপান, কোৰিয়া, থাইলেণ্ড, ইটালী, জাৰ্মানী আদি সৰু সৰু দেশতকৈ দহগুণে পিছপৰি আছে ৷ যেতিয়ালৈকে ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ-ব্ৰাহ্মণবাদ, জাতি-বৰ্ণ ব্যৱস্থা, ধৰ্মীয় অন্ধবিশ্বাস-ধৰ্মীয় সাম্প্ৰদায়িকতাক ধ্বংস কৰা নহ'ব তেতিয়ালৈকে ভাৰতবৰ্ষত শান্তি আৰু প্ৰগতি কেতিয়াও সম্ভৱ নহ'য় ৷

ব্ৰাহ্মণবাদ সমাজৰ প্ৰত্যেক শ্ৰেণীৰ ওপৰত প্ৰভাৱিত হৈ আছে ৷ ব্ৰাহ্মণে সৃষ্টি কৰা ব্ৰাহ্মণবাদৰ ফলত উচ্চ শিক্ষিত ব্যক্তিৰ জ্ঞানত ও জড়তা সৃষ্টি কৰে ৷ চিন্তা-বিচাৰত ওলট-পালট লগায় ৷

বহুতো উচ্চ শিক্ষিতই জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ শণাপন্ন হ'য়, শুভ-অশুভক বহুতো বিশ্বাস কৰে ৷ কাৰণ বহুতে আনৰ মুখৰ পৰা নিজৰ ভাল প্ৰশংসা শুনিবলৈ ব্যাকুল হৈ থাকে আৰু শুনি সুখানুভুতি লভে ৷ এই আচৰণ মানুহে প্ৰকৃতিগত ভাৱে আহৰণ কৰে আৰু প্ৰত্যেক মানুহৰে ওচৰতে এনে প্ৰবৃত্তি থাকে ৷ মানুহৰ এই সহজাত প্ৰবৃত্তিকে ব্ৰাহ্মণে অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে ৷ কাৰণ সফলতাৰ সহজ পথ সন্ধান কৰাটোও মানুহৰ এক সহজাত প্ৰবৃত্তিৰে অংশ ৷

বিশ্বত ৪ ধৰণৰ হত্যা ব্ৰাহ্মণী ব্যৱস্থা তথা ষড়যন্ত্ৰত উৎপন্নঃ

বৌদ্ধিক হত্যাঃ
বৌদ্ধিক ভাৱে কৰা হত্যা হ'ল শিক্ষাৰ অধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা ৷ বৌদ্ধিক জ্ঞানৰ কিতাপ-পত্ৰ সমুলঞ্চে নষ্ট কৰি ধাৰ্মীক কৰ্ম-কাণ্ডৰ অনেক কিতাপ-পত্ৰ তৈয়াৰ কৰি সেই ধৰ্মীয় কিতাপ-পত্ৰ জাতি বিশেষক দিয়া হ'য় ৷ ধৰ্মীয় জ্ঞান পাঠ্যপুথিৰ দ্বাৰা বিলাই দিয়া হ'য় ৷ ভাৰতবৰ্ষত আগতে শিক্ষাৰ অধিকাৰ কেৱল ব্ৰাহ্মণৰ হাতত আছিল ৷ শিক্ষাৰ অধিকাৰ ব্ৰাহ্মণৰ হাতত থকাত মুলনিৱাসী ভাৰতীয়ই সহজে শিক্ষা লাভ কৰিব পৰা নাছিল ৷ পৌৰাণিক নালন্দা বিশ্বঃবিদ্যালয় ধ্বংস তথা বিশ্বঃবিদ্যালয়খনৰ বৌদ্ধিক জ্ঞান ভাণ্ডৰ ব্ৰাহ্মণ তন্ত্ৰই ধ্বংস কৰি তাৰ ঠাইত মনুস্মৃতিৰ কট্টৰ ধৰ্মীয় ধ্যাণ-ধাৰণাৰ কিতাপ-পত্ৰৰ প্ৰচলন কৰা হ'য় ৷ এই দৰেই ব্ৰাহ্মণ তন্ত্ৰই ভাৰতত শিক্ষাক ৫০০০ হাজাৰ বছৰ নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখি বৌদ্ধিক হত্যা কৰিছিল ৷ বৌদ্ধিক হত্যা বিশেষকৈ ধৰ্মীয় দাসত্ব সৃষ্টি কৰিবলৈ কৰা হ'য় ৷

মানসিক হত্যাঃ
মানসিক হত্যাৰ বাবে ব্ৰাহ্মণ তন্ত্ৰই যি কোনো জাতি-বৰ্ণ ব্যৱস্থা নিৰ্মাণ কৰে ৷ ইয়াৰ উদাহৰণ স্বয়ং ভাৰতবৰ্ষ ৷ ভাৰতত এই জাতি, বৰ্ণ ব্যৱস্থা বৰ্তমানেও বিদ্যামান ৷ ব্ৰাহ্মণ তন্ত্ৰই জাতি-ব্যক্তিক শূদ্ৰ, অতি শূদ্ৰ, অপৃশ্য বিশেষণ দি নিৰাস, হতাশ সৃষ্টিৰে মানসিক ভাৱে অত্যাচাৰ তথা হত্যা কৰি আহিছে ৷ বৰ্ণ-জাতি বিশেষণে একো একোজন মানুহৰ মনত বিভিন্ন ৰেখাপাত, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া সৃষ্টি কৰে ৷ আৰু ইয়াৰ ফলত ব্যক্তি, জাতি সমাজত অকলশৰীয়া নতুবা সমাজ বঞ্চিত হৈ পৰে ৷ জাতি-বৰ্ণ বিশেষণৰ ফলত ব্যক্তি-সমাজৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মত আন বৰ্ণ, আন জাতিৰ ওচৰত সৰু হোৱাৰ মানসিক ধাৰনা সৃষ্টি হ'য় আৰু মানসিক ভাৱে সেই প্ৰজন্ম হতাশগ্ৰস্থ, নিৰাশবাদী হৈ মানসিক ভাৱে ৰোগগ্ৰস্থ হৈ দাসত্ব জীৱনক স্বীকাৰ কৰি ল'য় ৷

চাৰিত্ৰিক হত্যাঃ
কোনো ব্যক্তি-জাতি-সম্প্ৰদায়ৰ চৰিত্ৰহনন কৰি চাৰিত্ৰিক হত্যা কৰোৱা হ'য় ৷ যাৰ ফলত সেই ব্যক্তি, সেই সমাজ-সম্প্ৰদায় আনৰ দৃষ্টিত, সমাজৰ দৃষ্টিত পৃথক পৰিচয় লাভৰে পৃথক নতুবা অকলশৰীয়া হৈ পৰে ৷ এবাৰ চৰিত্ৰহনন হোৱাৰ পাছত ব্যক্তি-সমাজৰ বদনাম চিৰদিন মানুহৰ মনত ৰৈ যায় ৷ ১৯৮৪ চনত পঞ্জাৱত হোৱা শিখ হত্যা-সংঘৰ্ষ শিখ সমুদায়ৰ বদনাম, ২০০৮-১২ চনত অসমত হোৱা গোষ্ঠী সংঘৰ্ষত বড়োসকলক দিয়া বদনাম, মধ্য ভাৰতত লিংগায়ত ধৰ্মৰ সংস্থাপক গুৰু সকলৰ চৰিত্ৰহনন, ৰাজস্থানৰ মুৰথলত হোৱা ভুৱা গণধৰ্ষণত জাঁঠ সকলৰ বদনাম ইত্যাদিবোৰ একো একোটা চাৰিত্ৰিক হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ আছিল ৷

শাৰীৰিক হত্যাঃ
শাৰীৰিক হত্যা ৰাজনৈতিক ক্ষমতা আৰু ধৰ্মীয় ক্ষমতা বৰ্তাই ৰাখিবলৈ কৰা হ'য় ৷ পৃথিৱীক পৰশুৰামৰ দ্বাৰা ক্ষত্ৰিয় মুক্ত কৰাটো ব্ৰাহ্মণৰ শাৰীৰিক হত্যাৰ অংশ আছিল ৷ তদুপৰি বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু ইয়াৰ ধৰ্মগুৰু সকলক কৰা হত্যা বিলাক ধৰ্মীয় ক্ষমতা বৰ্তাই ৰাখিবলৈ কৰা হত্যা আছিল ৷

ব্ৰাহ্মণ মুক্ত ভাৰতৰ নিৰ্মাণঃ
◆ যি দিনাই ভাৰতবৰ্ষৰ OBC, SC, STৰ লোক সকলে ব্ৰাহ্মণক পণ্ডিত জী, বাবু জী, গুৰুজী ইত্যাদি সম্বোধন কৰা ত্যাগ কৰি দিব সেইদিনৰ পৰাই ব্ৰাহ্মণৰ "সন্মানিত সন্মান"ৰ মৃত্যু ঘটিব ৷

◆ যি দিনাই ব্ৰাহ্মণ নিয়ন্ত্ৰিত ৰাজনৈতিক দল, সামাজিক সংস্থাৰ ৰেলীত অবিচি, এছটি আৰু এছচি সকলে যোৱা বন্ধ কৰি দিব সেইদিনাই ব্ৰাহ্মণৰ "ৰাজনৈতিক" মৃত্যু ঘটিব ৷

◆ দেশৰ অবিচি, এছচি আৰু এছটিয়ে যি দিনৰ পৰাই ব্ৰাহ্মণৰ মন্দিৰত যোৱা, ধৰ্মীয় উৎসৱ, পূজা-পাৰ্ৱন কৰা ইত্যাদি বন্ধ কৰা আৰম্ভ কৰিব সেইদিনাই ব্ৰাহ্মণৰ "ধৰ্মীয় আৰু আৰ্থিক" মৃত্যু ঘটিব ৷

◆ যি দিনাই দেশৰ অবিচি, এছচি আৰু এছটি বৰ্গই ব্ৰাহ্মণৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্য, দুকান-পোহাৰৰ পৰা সামগ্ৰী লোৱা বন্ধ কৰিব সেইদিনাৰ পৰাই ব্ৰাহ্মণৰ "ব্যৱসায়ীক সম্ৰাজ্য" পতন ঘটিব ৷

◆ যি দিনাৰ পৰাই দেশৰ বহুজন বৰ্গই ব্ৰাহ্মণে লিখা গ্ৰন্থ, কিতাপ-পত্ৰ পঢ়া বন্ধ কৰিব সেইদিনাই পৰাই ব্ৰাহ্মণৰ "জ্ঞান আৰু পণ্ডিতালি" অৱসান ঘটিব ৷

◆ যি দিনাৰ পৰাই বহুজন সমাজে ব্ৰাহ্মণক অপৃশ্য কৰি নিলগাই ৰখিব সেই দিনৰ পৰাই ব্ৰাহ্মণৰ "সামাজিক স্থান"ৰ লুপ্ত হ'ব ৷

দেশৰ গণতন্ত্ৰ আজি বিপদাপন্ন ৷ বিশৃংখল ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাৰ ফলত দেশৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতি ধ্বংসৰ গহৰাত, গণতন্ত্ৰ প্ৰতি অহা চৰম ভাবুকি, সংবিধানৰ মুলভুত বিধিৰ প্ৰতি অহা চৰম ভাবুকি, অখণ্ড ভাৰতৰ প্ৰতি ভাবুকি, পুজিবাদৰ উত্থান আদিৰ অন্তৰালত থকা মানুখিনিয়েই হ'ল সামন্তীয় ব্যৱস্থাৰ জনক ব্ৰাহ্মণ আৰু ব্ৰাহ্মণী ব্যৱস্থা ৷ সেয়ে এনে দেশদ্ৰোহী, শোষণকাৰী সামন্তীয় ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিব বিচৰা সকলক সাৰ্বজনিক ত্যাগৰ দ্বাৰাই দেশৰ গণতন্ত্ৰ, সংবিধান আৰু অখণ্ডা সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবৰ হ'ল ৷ জাগৃত হওঁক দেশৰ বহুজন সমাজ… ৷৷